About Report a problem

Menu

sordidatus

sordidatus, in dirty clothes, meanly dressed, shabby

Could not find sordidatum in Logeion dictionaries.

sordidatum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of sordidatus

sordidatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of sordido

See sordidatum in Morpho

sordĭdātus, a, um, adj. [sordidus; cf.: albatus, atratus, from albus, ater, etc.], in dirty clothes, meanly or shabbily dressed.
  • I Lit.
    • A In gen.: quamquam ego sum sordidatus, frugi tamen sum, * Plaut. As. 2, 4, 90 (496): sordidata et sordida, Ter. Heaut. 297 (shortly before: pannis obsita): servi, Cic. Pis. 27, 67: mancipia, id. Phil. 2, 29, 73.—
    • B Esp., as a sign of mourning (when a person had lost friends by death, was under accusation, or in distress from any cause): sensi magno opere moveri judices, cum excitavi maestum ac sordidatum senem, Cic. de Or. 2, 47, 195; cf. id. Pis. 41, 99: reus, Liv. 6, 20; 27, 34: Virginius sordidatus filiam suam obsoletā veste in forum deducit, id. 3, 47: expulsi bonis omnibus Romam venerunt, sordidati, Cic. Verr. 2, 2, 25, § 62: turba Aetolorum, Liv. 45, 28: primo diluculo sordidatus descendit ad rostra, Suet. Vit. 15.—*
  • II Trop., foul, polluted: sordidatissima conscientia, Sid. Ep. 3, 13 fin.

Saved

Recent