sordidatus
sordidatus, in dirty clothes, meanly dressed, shabby
Could not find sordidatum in Logeion dictionaries.
sordidatum Adjective: neuter nominative singular, Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular of sordidatus
sordidatum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular of sordido
- I Lit.
- A In gen.: quamquam ego sum sordidatus, frugi tamen sum, * Plaut. As. 2, 4, 90 (496): sordidata et sordida, Ter. Heaut. 297 (shortly before: pannis obsita): servi, Cic. Pis. 27, 67: mancipia, id. Phil. 2, 29, 73.—
- B Esp., as a sign of mourning (when a person had lost friends by death, was under accusation, or in distress from any cause): sensi magno opere moveri judices, cum excitavi maestum ac sordidatum senem, Cic. de Or. 2, 47, 195; cf. id. Pis. 41, 99: reus, Liv. 6, 20; 27, 34: Virginius sordidatus filiam suam obsoletā veste in forum deducit, id. 3, 47: expulsi bonis omnibus Romam venerunt, sordidati, Cic. Verr. 2, 2, 25, § 62: turba Aetolorum, Liv. 45, 28: primo diluculo sordidatus descendit ad rostra, Suet. Vit. 15.—*
- II Trop., foul, polluted: sordidatissima conscientia, Sid. Ep. 3, 13 fin.
- sordidus, in dirty clothes, meanly dressed, shabby: sordidata et sordida, T.: mancipia.—In mourning attire, clad in mourning: senex: Virginius sordidatus filiam deducit, L.