About Report a problem

Menu

sortitus

sortitus2, a casting of lots, drawing

Frieze-Dennison Vergil

sortītus, ūs, m.: a drawing of lots; allotment, 3.323. (sortior)

Could not find sortitum in Logeion dictionaries.

sortitum Adjective: neuter accusative singular, Adjective: neuter genitive plural, Adjective: neuter vocative singular, Adjective: masculine genitive plural, Adjective: masculine accusative singular, Noun: masculine accusative singular of sortitus

sortitum Verb: perfect passive participle masculine genitive plural, Verb: perfect passive participle masculine accusative singular, Verb: supine, Verb: perfect passive participle neuter genitive plural, Verb: perfect passive participle neuter nominative singular, Verb: perfect passive participle neuter vocative singular, Verb: perfect passive participle neuter accusative singular of sortior

See sortitum in Morpho

sortītus, a, um, Part. of sortior.
sortītus, ūs, m. [sortior].
  • Lit., a casting or drawing of lots (rare for the class. sortitio): specula in sortitu'st mihi, Plaut. Cas. 2, 4, 27 (305): si pluribus de rebus uno sortitu retulisti, Cic. Dom. 19, 50; plur.: quae sortitus non pertulit ullos, i.e. for whom no lots were cast, Verg. A. 3, 323.—
  • II Transf. *
    • A Concr., a lot: jam sortitus versarat ahenā Casside, Stat. Th. 6, 389.—*
    • B (Like sors, II. C.) Lot, fate, destiny, Stat. Th. 12, 557.

Saved

Recent