sortitus
sortitus2, a casting of lots, drawing
Frieze-Dennison Vergil
sortītus, ūs, m.: a drawing of lots; allotment, 3.323. (sortior)
sortītus, a, um, Part. of sortior.
sortītus, ūs, m. [sortior].
- Lit., a casting or drawing of lots (rare for the class. sortitio): specula in sortitu'st mihi, Plaut. Cas. 2, 4, 27 (305): si pluribus de rebus uno sortitu retulisti, Cic. Dom. 19, 50; plur.: quae sortitus non pertulit ullos, i.e. for whom no lots were cast, Verg. A. 3, 323.—
- II Transf. *
- A Concr., a lot: jam sortitus versarat ahenā Casside, Stat. Th. 6, 389.—*
- B (Like sors, II. C.) Lot, fate, destiny, Stat. Th. 12, 557.
sortītus, ūs, m. (sortior), I) das Losen, Plaut. Cas. 306: si pluribus de rebus uno sortitu rettulistis, Cic. de domo 50: Plur., quae sortitus non pertulit ullos, um die nicht gelost worden ist. Verg. Aen. 3, 323. – II) meton.: 1) das Los, Stat. Theb. 6, 389. – 2) das Los = der Teil, Stat. Theb. 12. 557.
1 sortītus, a, um, v. sortior.
2 sortītŭs, (14) ūs, m. , ¶ 1 tirage au sort : Pl. Cas. 197 ; Cic. Domo 50 ; Virg. En. 3, 323 ¶ 2 tablette de vote : Stat. Th. 6, 389 || lot, destinée : Stat. Th. 12, 557.
- 1. loting; concreet lot; ➤ alqd sortitūs non pertulit er is niet om geloot;
- 2. (meton.) wat iem. ten deel valt, (aan)deel.
sortemdatus, possessus. Charta ann. 1096. inter Monum. eccl. Aquilej. cap. 58. col. 549 :
Cultum et incultum, divisum et indivisum, Sortitum et insortitum.Vide in Sors 4.
sortītus (1)
- P. of sortior.
(sortītus, ūs) (2) m
- sortior, a casting of lots, drawing: consul sortitu ad bellum profectus: quae sortitūs non pertulit ullos, i. e. for whom no lots were cast, V.