sparro
Spara , minimi generis sunt jacula, a spargendo dicta, quod passim pugnando jacerentur.
Sæva profanorum cuntundunt tela Sparorum .
MS. :Un Esparre longe et pesant, A trovée lès lui enpresant, S'an vait, si ferut un gloton, Que ne li valu un boton.
Sic porro scriptum in MS. proSon Espraver a levé contremont, Girart en fiert parmi le gros del front.
Esparrer.
Fabricantur spicula, filtris loricæ fiunt, et vannis scuta simulantur, Sparrones, et fustes acutæ focis prædurantur.Vide Cluverium in Germania antiq. pag. 302.
Epparron, Fustis crassior ad modum
Sparronis. Lit. remiss. ann. 1382. in Reg. 121. Chartoph. reg. ch. 40 :
Portant un gros et pesant baston, appellé Epparron, etc.Vide supra in Espero.