spartarius
spartārĭus, a, um, adj. [spartum],
- of or belonging to broom, bearing broom: Carthago, New Carthage, in Spain, Plin. 31, 8, 43, § 94.—Plur. subst.: spartārĭa, ōrum, n., places where broom grows, Plin. 11, 8, 8, § 18.
spartārius, a, um (spartum), zum Pfriemengrase gehörig, Pfriemengras tragend, Carthago, Plin. 31, 94. – Plur. subst., spartāria, ōrum, n. (sc. loca), Gegenden, wo das Pfriemengras häufig wächst, Plin. 11, 18.
spartārĭus, a, um (spartum), abondant en sparte : Plin. 31, 94.
Erat enim Pachomius natione Memphius, genere gentilium natus, sed ab infantia innocens, ignarus literarum, ab omni peritia alienus : fuerat enim arteVide Spatarius 1.Spartarius .