spargo
spargo, to strew, throw here and there, cast, hurl, throw about, scatter, sprinkle
I believe that the immortal gods have distributed souls in human bodies
sprinkle the ground with leaves
he saw the fleet scattered by the storm
- I Lit., in gen.: semen, Cic. Rosc. Am. 18, 50: semina, id. Div. 1, 3, 6; Quint. 1, 3, 5; 2, 9, 3; Ov. M. 5, 647: humi, mortalia semina, dentes, id. ib. 3, 105: per humum, nova semina, dentes, id. ib. 4, 573: vipereos dentes in agros, id. ib. 7, 122: nummos populo de Rostris, Cic. Phil. 3, 6, 16: venena, id. Cat. 2, 10, 23: nuces, Verg. E. 8, 30: flores, id. A. 6, 884; Hor. Ep. 1, 5, 14: rosas, id. C. 3, 19, 22: frondes, id. ib. 3, 18, 14: hastati spargunt hastas, cast or hurl about, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 287 Vahl.): hastas, id. ap. Macr. 6, 4: tela, Verg. A. 12, 51; Ov. M. 12, 600: harenam pedibus, Verg. E. 3, 87; id. A. 9, 629 et saep.—Absol.: sagittarius cum funditore utrimque spargunt, hurl, Quadrig. ap. Gell. 9, 1, 1.—
- B Esp., of liquids, to sprinkle, scatter: umorem passim toto terrarum in orbi, Lucr. 6, 629: cruorem, id. 2, 195: per totam domum aquas, Hor. Epod. 5, 26 et saep.—
- II Transf., to bestrew, strew, scatter upon: spargite humum foliis, bestrew, strew, Verg. E. 5, 40; so, virgulta fimo pingui, id. G. 2, 347: molā caput salsā, Hor. S. 2, 3, 200: gruem sale multo, id. ib. 2, 8, 87: (jus) croco, id. ib. 2, 4, 68: umerum capillis, id. C. 3, 20, 14: tempora canis, Ov. M. 8, 567 al.—
- 2 To besprinkle, sprinkle, moisten, wet, etc.: saxa spargens tabo, sanie et sanguine atro, sprinkling, wetting, Enn. ap. Cic. Tusc. 1, 44, 107; id. Pis. 19, 43 (Trag. v. 414 Vahl.): aras sanguine multo quadrupedum, Lucr. 5, 1202: aram immolato agno, Hor. C. 4, 11, 8: ora genasque lacrimis, Lucr. 2, 977: debitā lacrimā favillam amici, Hor. C. 2, 6, 23: corpus fluviali lymphā, Verg. A. 4, 635: proximos umore oris, Quint. 11, 3, 56 et saep.: anguis aureis maculis sparsus, sprinkled over, spotted, flecked, Liv. 41, 21, 13: sparsā, non convolutā canitie, Plin. 36, 7, 11, § 55: capreoli sparsis etiam nunc pellibus albo, Verg. E. 2, 41: tectum nitidius, aure aut coloribus sparsum, covered over, Sen. Ben. 4, 6, 2; cf.: priscis sparsa tabellis Livia Porticus, Ov. A. A. 1, 71: sparso ore, adunco naso, with a spotty or freckled face, * Ter. Heaut. 1062.—Absol.: exi, Dave, Age, sparge: mundum esse hoc vestibulum volo, sprinkle, * Plaut. Fragm. ap. Gell. 18, 12, 4: verrite aedes, spargite, Titin. ap. Charis. p. 183 P. (Com. Rel. p. 130 Rib.): qui verrunt, qui spargunt, Cic. Par. 5, 2, 37.—
- B To scatter, separate, disperse, divide, spread out (mostly poet. and in post-Aug. prose for the class. dispergere, dissipare): omnibus a rebus ... Perpetuo fluere ac mitti spargique necesse est Corpora, Lucr. 6, 922: res sparsas et vage disjectas diligenter eligere, Auct. Her. 4, 2, 3: (aper) spargit canes, Ov. M. 8, 343: corpora, id. ib. 7, 442: sparsus silebo, Sen. Herc. Oet. 1394: sparsam tempestate classem vidit, Liv. 37, 13: sparsi per vias speculatores, id. 9, 23: exercitum spargi per provincias, Tac. H. 3, 46 fin.: (natura) sparsit haec (cornua) in ramos, Plin. 11, 37, 45, § 123: fulgentes radios in orbem (gemma), id. 37, 10, 67, § 181: (Sicoris) Spargitur in sulcos, Luc. 4, 142: spargas tua prodigus, you dissipate, squander, waste, Hor. Ep. 2, 2, 195: stare et spargere sese hastis, scatter, disperse, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 154 Vahl.): se in fugam passim spargere, Liv. 33, 15, 15: saepe solet scintilla suos se spargere in ignes (shortly before, dissilire and dividi), Lucr. 4, 606: Rhenus ab septentrione in lacus, ab occidente in amnem Mosam se spargit, Plin. 4, 15, 29, § 101: magnum ab Argis Alciden, to separate, part, Val. Fl. 5, 488: sparsis consumptisque fratribus bello intestinae discordiae, Just. 27, 3, 1.—
- III Trop.
- A In gen., to distribute, spread abroad, spread, extend: animos in corpora humana, Cic. Sen. 21, 77: omnia spargere ac disseminare, id. Arch. 12, 30: sparserat Argolicas nomen vaga Fama per urbes Theseos, Ov. M. 8, 267: genera enim tractamus in species multas sese spargentia, Plin. 21, 8, 22, § 45: spargit legiones, nova cottidie bello semina ministrat, Tac. H. 2, 76: vestigia fugae, Curt. 5, 13, 18.—
- B In partic.
- 1 Of speech, to intersperse, interpose, insert a word or words; of a report or rumor, to spread or noise abroad, to circulate, report (so perh. not ante-Aug.; syn. dissemino): cum vigilans Quartae esto partis Ulixes Audieris heres: Ergo nunc Dama sodalis Nusquam est? etc.... Sparge subinde, break in with, Hor. S. 2, 5, 103; cf.: libris actorum spargere gaudes Argumenta viri, Juv. 9, 84; Quint. 8, 3, 53: spargere voces In vulgum ambiguas, Verg. A. 2, 98: suspitiones, Quint. 7, 2, 12: in parentes crimina, id. 9, 2, 80: fama spargitur, Stat. Th. 9, 33.—Pass. impers., with obj.-clause: spargebatur insuper, Albinum insigne regis et Jubae nomen usurpare, Tac. H. 2, 58 fin. —
- 2 Pregn., of time: satis multum temporis sparsimus, wasted, consumed aimlessly, Sen. Ep. 19, 1.
- —Hence, sparsus, a, um, P. a., spread open or out: sparsior racemus, Plin. 16, 34, 62, § 146: uberior Nilo, generoso sparsior istro, Ven. Vit. S. Mart. 1, 129.
- a sprinkling, spray: salis, Ven. Ep. ad Felic. 3.
globosis ~inibus [v. l. turbinibus ]
adsumto ‥ levi aquae ~ine fluctus saevientes obprimit
flagrat ceu spargine lumen / scintillans flammae
➳ inf. pass. spargier Hor. O. 4, 11, 8.
- 1. (uit)strooien [nummos populo; ossa in foro], (vloeistoffen) sprenkelen, druppelen [venena gif druppelen = mensen vergiftigen; cruorem];
- 2. zaaien [semina; dentes vipereos; metaf. animos in corpora];
- 3. (poët.; postklass.) werpen, slingeren, schieten [glandes; fulmina in terras; tela; hastas];
- 4. verdelen, verspreiden, uitstrooien, verbreiden [legiones, exercitum per provincias; se toto campo; se in fugam; bellum de oorlog nu eens hier, dan weer daar voeren; alcis nomen per urbes; voces]; ➤ gens sparsa per orbem; spargebatur het gerucht werd verspreid (m. aci.);
- 5. woorden strooien [omnia argumenta];
- 6. (poët.; postklass.) verkwisten [pecuniam];
- 7. (poët.; postklass.) in stukken scheuren [corpora];
- 8. (poët.; postklass.) bestrooien, besprenkelen, besproeien, ook metaf. [humum foliis; corpus lymphā; favillam amici lacrimā natmaken; metaf. terras lumine beschijnen; caelum astris; porticum tabellis volhangen; fraterna caede penates bespatten]; / zie ook sparsus.
洒。撒。分排。浪費。分開。濕。灌漑。— flumen in sulcos 以河水分派各溝。— se in fuga 分散逃。— humum foliis 以葉鋪地。— oculos 散目看。— eum 發爲流徒。— aliquid 屢提一事。
Suggest a Translation
See an image
Sulphureos glaciali grandine mistos vortices, globisUbi forte leg.Sparginibus sydera pene tangentes.
globosis Sparginibus, et
Sparginesrecte aspersiones interpretantur. Occurrit præterea apud Fortunatum lib. 3. Epist. ad Felic. Episc. :
Elisa salis Spargine.Et in Actis S. Reginswindæ tom. 4. Jul. pag. 93 :
Neque veteris fermenti aliquo Spargine novam conspersionem æruginascere.Vide in Spargitare.
- SPARC-, to strew, throw here and there, cast, hurl, throw about, scatter, sprinkle: semen: per humum, nova semina, dentes, O.: nummos populo de Rostris: flores, V.: rosas, H.: tela, hurl, V.—To bestrew, strew, scatter upon: humum foliis, V.: molā caput salsā, H.: umerum capillis, H.—To besprinkle, sprinkle, moisten, wet: saxa tabo, Enn. ap. C.: aram immolato agno, H.: anguis aureis maculis sparsus, flecked, L.: priscis sparsa tabellis Porticus Livia, O.: sparso ore, freckled, T.—To scatter, separate, disperse, divide, spread out: (aper) spargit canes, O.: sparsi per vias speculatores, L.: spargas tua prodigus, dissipate, H.—Fig., to distribute, spread abroad, spread, extend, disseminate: animos in corpora humana: nomen per urbīs Theseos, O.: vestigia fugae, Cu.: voces In volgum, V.—Esp., of speech, to intersperse, interpose: Sparge subinde (with direct quotation), keep interspersing, H.
-
…hi pueri tam lepidi ac delicati non solum amare et amari neque saltare et cantare sed etiam sicas vibrare et spargere venena didicerunt. qui nisi exeunt, nisi pereunt, etiam si Catilina perierit, scitote hoc in re publica…
Cicero, in Catilinam
-
…enim fore cetera curae rex superum trepidare vetat subolemque priori dissimilem populo promittit origine mira. Iamque erat in totas sparsurus fulmina terras sed timuit, ne forte sacer tot ab ignibus aether conciperet flammas longusque ardesceret axis esse quoque in…
Ovid, Metamorphoses
-
…vino et bibulam lavere favillam, ossaque lecta cado texit Corynaeus aëno. Idem ter socios pura circumtulit unda, spargens rore levi et ramo felicis olivae, lustravitque viros, dixitque novissima verba. At pius Aeneas ingenti mole sepulcrum…
Vergil, Aeneid
-
…, illa timore. Qui tamen insequitur pennis adiutus Amoris, ocior est requiemque negat tergoque fugacis inminet et crinem sparsum cervicibus adflat. Viribus absumptis expalluit illa citaeque victa labore fugae spectans Peneidas undas fer pater inquit opem si flumina…
Ovid, Metamorphoses
-
…moventis, ut tu naufragio expulsus uspiam saxis fixus asperis, evisceratus latere penderes, ut ait ille, saxa spargens tabo, sanie et sanguine atro. non ferrem omnino moleste, si ita accidisset ; sed id tamen esset…
Cicero, in Pisonem
-
…ad misericordiam adlicientur et modice benevolentia iudicum conligetur. Narratio autem accusatoris erit quasi membratim gesti negoti suspiciosa explicatio, sparsis omnibus argumentis, obscuratis defensionibus. Defensori aut praeteritis aut obscuratis suspicionum argumentis, rerum ipsarum eventus erunt casusque narrandi…
M. Tullius Cicero, De Partitione Oratoria
-
…aratro arcessebantur qui consules fierent. etenim qui praeesse agro colendo flagitium putes, profecto illum Atilium quem sua manu spargentem semen qui missi erant convenerunt hominem turpissimum atque inhonestissimum iudicares. at hercule maiores nostri longe aliter et de illo…
Cicero, pro S. Roscio Amerino
-
…genera reiecit. sed cum Stoici omnia fere illa defenderent, quod et Zeno in suis commentariis quasi semina quaedam sparsisset et ea Cleanthes paulo uberiora fecisset, accessit acerrimo vir ingenio, Chrysippus, qui totam de divinatione duobus libris…
M. Tullius Cicero, De Divinatione
-
…quidem non fructus modo, sed etiam ipsius terrae vis ac natura delectat. quae cum gremio mollito ac subacto sparsum semen excepit, primum id occaecatum cohibet, ex quo occatio quae hoc efficit nominata est ; deinde tepefactum vapore…
M. Tullius Cicero, De Senectute
-
…nostrarum effigiem nonne multo malle debemus summis ingeniis expressam et politam ego vero omnia quae gerebam iam tum in gerendo spargere me ac disseminare arbitrabar in orbis terrae memoriam sempiternam. haec vero sive a meo sensu post mortem afutura est…
Cicero, pro Archia