sparteus
spartĕus, a, um, adj. [spartum],
- of broom, made or consisting of broom: funes, Cato R. R. 3 fin.; Col. 12, 52, 8: spirae, Pac. ap. Fest. p. 330 Müll. (Trag. Rel. p. 107 Rib.): serilia, id. ap. Fest. p. 343 (Rib. 1. 1. p. 91): urnae, amphorae, Cato R. R. 11, 2: solea, Col. 6, 12, 2: helcium, Ap. Met. 9, 12, 4. —As subst.: spartĕa, ae, f., a shoe made of broom, Col. 6, 12, 3; 6, 15, 1; Pall. 1, 24, 2; id. Nov. 7, 6; Veg. 1, 26, 3 al.
sparteus, a, um (spartum), aus Pfriemengras, funis, Cato u. Colum.: taenia, helcium, Apul.: phormio, Donat.: solea, Colum.: so auch subst. bl. spartea, ae, f. (sc. solea), Colum. u.a.
sed conplicatum sparteus [gl.: i. asper (i. e. asser), ] claudat cadaver culleusryplen
aspergines, sparta [gl.: ], et sirmatadras
spartĕus, (14) a, um (spartum), fait de sparte : Cato Agr. 3 ; 11, 2 ; Pacuv. 107 ; Col. Rust. 12, 52, 8 ; subst. f. , spartĕa, semelle de sparte : Col. Rust. 6, 12, 3.