sparus
sparus, a small spear with a barbed head, hunting-spear
sparus , ī, m.: a rustic weapon having an iron head with projecting hook or blade, something like a halberd; a hunting spear, 11.682.
spărus, i, m. (neutr. collat. form, plur. spara, Lucil. ap. Fest. pp. 330 and 331 Müll.; and id. ap. Non. 224, 2),
- a small missile weapon with a curved blade, a huntingspear (syn. venabulum), Varr. and Sisenn. ap. Non. 555, 20 sq.; Sall. C. 56, 3; Liv. 34, 15; Verg. A. 11, 682 Serv.; Sil. 3, 388; 8, 523; Isid. 12, 6, 31.
spărus, i, m.,
- a kind of fish, the gilt-head, gilt-bream: Sparus aurata, Linn.; Cels. 2, 18 med.
1. sparus, ī, m. u. sparum, ī, n. (ahd. spër), ein dem Landvolke eigentümlicher kurzer Jagdspeer (s. Serv. Verg. Aen. 11, 682. Non. 555, 20. Paul. ex Fest. 331, 6), bestehend aus einem Schaft von Holz, der oben mit einer eisernen Spitze, an der noch ein scharfer Widerhaken sich befand, unten mit einem langen, eisernen Spieß versehen war, im Kriege nur als Notwaffe, zB. bei plötzlichen Schilderhebungen, gebraucht, Sisenn. hist. 3. fr. 21 (b. Non. 555, 24). Varro sat. Men. 293. Sall. Cat. 56, 3. Liv. 34, 15, 4: Nom. sparus, Verg. Aen. 11, 682. Sil. 3, 388; 8, 521. Serv. Verg. Aen. 11, 682. Isid. orig. 12, 6, 31: Nom. sparum, Non. 555, 20: Plur. spara, Lucil. 1315 (bei Fest. 330 [a], 18 u. bei Non. 224, 2).
2. sparus, ī, m., ein Fisch, der Goldbrachsen (Sparus aurata, L.) franz. sparaillon, ital. sparlo, Cels. 2, 18. p. 65, 22 D. – Plin. 32, 151 jetzt sorus.
prefalcat sparos Hyspania, planat et hastas / Anglia
Willelmus ‥ Ricardum Nelson cum uno ~o precii sex denariorum percussit et eum ibidem felonice interfecit
x quarteria ordei ‥ et unum sparrum precii xl s. de bonis et catallis T. ‥ furatus fuit
a daggar , gestrum, pugio, spaurum
sparrus, A.a rowe
spărus, (14) ī, m. , ¶ 1 petit javelot, dard : Sall. C. 56, 3 ; Liv. 34, 15 ; Virg. En. 11, 682, v. sparum ¶ 2 sorte de poisson de mer : Cels. Med. 2, 18.
Scimittarre, in Instr. ann. 1453. apud Marten. tom. 1. Anecd. col. 1820 :
Semettaire, qui est espée Turquie.Vide Sparro.
sparus ī, m
- a small spear with a barbed head, hunting-spear: sparos portare, S., L.: manūs armat sparus, V.