squamatus
squāmātus, a, um, adj. [squama],
- scaly, Tert. Apol. 21: lorica squamata, Vulg. 1 Reg. 17, 5.
squāmātus, a, um (squama), beschuppt, schuppig, Tert. apol. 21: lorica squ., Schuppenpanzer, Vulg. 1. regg. 17, 5. – subst., squāmātus, ī, m., ein Fisch, viell. = squatus, Isid. orig. 12, 6, 37 Otto (al. squatus.)
esferdez , ~us
scaled , ~us, squ[a ]mosus
lego ‥ meam tunicam squamatatam vulgariter nuncupatama pair of brigandyrons
plated , ~us
hic suamatus,a hundfych
hec suamata,a plate
1 squāmātus, a, um (squama), couvert dʼécailles : Tert. Apol. 21.
2 squāmātus, ī, m. , sorte de poisson [chien de mer ?] : Isid. Orig. 12, 6, 37.