squaleo
squaleo, to be stiff, be rigid, be rough
- I Lit.
- A In gen.: squalentes infode conchas, i. e. rough, Verg. G. 2, 348: per tunicam squalentem auro, id. A. 10, 314; cf.: auro squalens lorica, id. ib. 12, 87: maculis auro squalentibus, id. G. 4, 91; Sil. 2, 585: picti squalentia terga lacerti, Verg. G. 4, 13: squalentia tela venenis, Ov. F. 5, 397.—
- B In partic.
- 1 To be stiff or rough from dryness or drought, to be dry, parched: squalebant pulvere fauces, Luc. 9, 503: oraque projecta squalent arentia linguā, id. 4, 755: tellus squalet, Sil. 14, 592.—Hence,
- β Of lands, etc., to be desert, untilled, waste: squalentes campi, Sil. 3, 655; 4, 376: squalens litus, Tac. A. 15, 42: squalentia arva Libyes, Luc. 1, 205; 5, 39: sterilis profundi vastitas squalet soli, Sen. Herc. Fur. 697.—
- 2 To be stiff or rough from slovenliness or want of care; to be filthy, neglected, squalid: squalenti Dido comā, Ov. F. 3, 640: squalens barba, Verg. A. 2, 277: crines squalent a pulvere effuso, Sil. 2, 452: barba cruore, id. 10, 512: vestes squalentes atro pulvere, Luc. 8, 37: neque ego arma squalere situ ac rubigine velim, sed fulgorem inesse, Quint. 10, 1, 30; Gell. 9, 4, 2: mihi supellex squalet atque aedes meae, Plaut. Pers. 4, 8, 2 (732): invidiae nigro squalentia tabo Tecta petit, Ov. M. 2, 760; cf. id. ib. 15, 627: squalent abductis arva colonis, lie untilled, Verg. G. 1, 507; cf. 1. β, supra.—
- II Transf., to mourn in filthy or squalid garments (cf. sordes and sordidatus; in Cic. only so): erat in luctu senatus: squalebat civitas publico consilio mutatā veste, Cic. Sest. 14, 32: luget senatus, maeret equester ordo, tota civitas confecta senio est, squalent municipia, afflictantur coloniae, id. Mil. 8, 20. —P. a. as subst.: squālĕntĭa, ōrum, n., deserts, Plin. 5, 9, 10, § 52.
- 1. (poët.) geschubd of ruw zijn; ➤ squalentia terga lacerti; squalentes conchae;
- 2. (poët.) (metaf.) overtrokken zijn met, stijf staan, vol zijn van (met, van: abl.); ➤ tunica auro squalens; humus serpentibus squalet wemelt; squalentia ora Medusae vol met slangen;
- 3. stijf staan van het vuil, onverzorgd zijn; ➤ barba, coma squalens;
- 4. (poët.) grauw of donker zijn; ➤ squalens nubes;
- 5. in rouwkleding zijn, rouwen; ➤ civitas squalebat; municipia squalebant;
- 6. (poët.; postklass.) (v. plaatsen) woest of verlaten liggen; ➤ squalentes campi; squalent abductis arva colonis (Verg.); litus squalens.
腌臢。敗色。粗魯。粗糲。霉。Squalentes campi 乾焦之田。Squalentia tela 染毒之鎗。
Suggest a Translation
See an image
- squalus; 2 CAL-, to be stiff, be rigid, be rough: squalentes infode conchas, i. e. rough, V.: auro squalens lorica, V.: maculis auro squalentibus, V.: squalentia tela venenis, O.—To be filthy, be neglected, be squalid, lie waste: Squalenti Dido comā, O.: Squalens barba, V.: squalebant corpora morbo, O.: squalent abductis arva colonis, lie untilled, V.: squalens litus, Ta.—Because soiled garments were a sign of mourning, to go in mourning, wear the garb of grief: squalebat civitas veste mutatā: squalent municipia.
-
…mortem aequo animo ferre nemo potest. luget senatus, maeret equester ordo, tota civitas confecta senio est, squalent municipia, adflictantur coloniae, agri denique ipsi tam beneficum, tam salutarem, tam mansuetum civem desiderant. non…
Cicero, pro Milone
-
…, necesse est meam causam praeteriti temporis cum huius praesenti defensione esse coniunctam. erat igitur in luctu senatus, squalebat civitas publico consilio veste mutata, nullum erat Italiae municipium, nulla colonia, nulla praefectura, nulla Romae societas…
Cicero, pro Sestio
-
…subrigit aures, Incertoque pedum pugnat non stare tumultu. Fessa iacet cervix. Fumant sudoribus artus, Oraque proiecta squalent arentia lingua Pectora rauca gemunt, quae creber anhelitus urguet Et defecta gravis longe trahit ilia pulsus Siccaque sanguineis durescit…
Lucan, Pharsalia
-
…viridi laeta facie germinant nec adulta leni fluctuat Zephyro seges ; non ulla ramos silva pomiferos habet sterilis profundi vastitas squalet soli et foeda tellus torpet aeterno situ. rerumque maestus finis et mundi ultima immotus aer haeret et pigro sedet…
Seneca, Hercules Furens
-
…Cocyti oppleuit odore temporaque autumni laetis florentia donis foedauit rapidoque accendit fulminis igni. fumabat crassus nebulis caliginis aer, squalebat tellus uitiato feruida dorso nec uictum dabat aut ullas languentibus umbras, atque ater picea uapor expirabat in aethra .…
NA, Silius Italicus, Corpus Poetarum Latinorum. Vol. 3, ed. W. C. Summers, 1905
-
…Fabius lare, si cupidus, si vanus et Euganea quantumvis mollior agna, si tenerum attritus Catinensi pumice lumbum squalentis traducit avos, emptorque veneni frangenda miseram funestat imagine gentem tota licet veteres exornent undique cerae atria, nobilitas sola…
Juvenal, Satires
-
…eum, ne prodigus obsit, dede neci ; melior vacua sine regnet in aula. Alter erit maculis auro squalentibus ardens ; nam duo sunt genera hic melior, insignis et ore et rutilis clarus squamis, ille horridus alter…
Vergil, Georgics
-
…recalcandum patet. sed Deus dum luce fulva mortis antra inluminat, dum stupentibus tenebris candidum praestat diem, tristia squalentis aethrae palluerunt sidera. sol refugit et lugubri sordidus ferrugine igneum reliquit axem seque maerens abdidit ; fertur horruisse mundus…
Prudentius, Cathemerina
-
…Tunc puppe propinqua Prosiluit, crimenque deum crudele notavit, Deformem pallore ducem, vultusque prementem Canitie, atque atro squalentes pulvere vestes. Obvia nox miserae coelum lucemque tenebris Abstulit, atque animam clausit dolor omnia nervis Membra relicta labant…
Lucan, Pharsalia
-
…angorem animi tacitis fletibus indicans, pigriore gradu pergebat ad regiam, hoc maxime aerumnis eius illacrimans, quod ordo squalens occurrit et populus nimium quantum antehac florentissimus ; et agnoscebat quosdam, ibidem ab Eusebio educatus episcopo, quem genere…
Ammianus Marcellinus, Rerum Gestarum