staticulum
stătĭcŭlum, i, n. [statua].
- A little statue or image, a statuette, Plin. 34, 17, 48, § 163; 37, 10, 54, § 140.—
- II Of images of the gods, idols, as a transl. of the Heb. , Tert. adv. Gnost. 2 ex Deut. 12, 3; id. ib. fin. ex Lev. 26, 1.
staticulum, ī, n. (statua), die kleine Statue, das kleine Standbild, Plin. 34, 163 u.a. Tert. adv. gnost. 2.
porro Eugenius procus ejus emenso triennio Capitolii flaminem enixa prece poposcit, ut misso ~o [gl.: i. statua, imagine ] Dianae cogeret Victoriam apostatico ritu turificare
iconia, imago, effigies ‥ ~um
stătĭcŭlum, ī, n. (statua), statuette, figurine : Plin. 34, 163 || idole : Tert. Scorp. 2.