About
Menu

sterto

sterto, to snore

sterto, ŭi (acc. to Prisc. p. 903 P.; cf. desterto), 3, v. n. [cf.: δέρθω, δαρθάνω],
  • to snore: noctem totam stertere, Plaut. As. 5, 2, 22 (872); id. Mil. 3, 2, 7 (819): stertit noctes et dies, Ter. Eun. 1079; Hor. Ep. 2, 2, 27: Marcellus ita stertebat, ut ego vicinus audirem, Cic.Fam. 4, 3, 5; id. Ac. 2 (Luc.), 29, 93: diem totum stertebat, Hor. S. 1, 3, 18: qui vigilans stertis, Lucr. 3, 1048; Pers. 3, 3; 5, 132: vigilanti stertere naso, Juv. 1, 57: altiore stertitur somno, Amm.27, 12, 8.—
  • II Trop.: qui stertit aestate, Vulg. Prov. 10, 5.—P. a. as subst.: stertens, entis, a snorer: prodi stertentium sonitu, Plin. 9, 10, 12, § 36.

Saved

Recent