sterquilinium
sterquĭlīnĭum (in MSS. also written stercŭl- and stercĭl-, Plaut. Pers. 3, 3, 3 (407); Ter. Phorm. 525; Dig. 19, 1, 17, § 2), ii, n. (collat. form sterquĭlīnum, i, Phaedr. 3, 12, 1) [stercus],
- a dung-pit, laystall, mixen, Cato R. R. 2, 3; Varr. 1, 13, 4; 1, 38, 3; Col. 1, 6, 21; 7, 5, 8; Phaedr. l. l. —As a term of reproach, Plaut. Pers. 3, 3, 3 (407); id. Cas. 1, 26 (114); Ter. Phorm. 525.
sterquilīnium, sterquilīnum, s. stercilīnium.
sterquĭlīnĭum (-num), c. sterculinum : [qqs mss].
Et ibi invenerunt infra Sterquilinio juxta ipsam parietem terminum anticum, et descendit per ipso vallo usque in ipso aquale.Utitur Columella lib. 1. cap. 6.