stillatim
stillātim, adv. [stilla],
- by drops, drop by drop: stillatim cadere, Varr. L. L. 5, § 27 Müll.
stīllātim, Adv. (stillo), tropfenweise, Varro LL. 5, 27. Diom. 407, 8.
stillicatim, ~im, guttatim
ille [pixides ] ~im evacuabantur
quasi ~im ad ipsum [sc. regem ] baronum jam pars non minima confugit
cepit uberius oleum a predicta imagine ~im eliquare
decursim, fluxim, ~im, paulatim
qui ‥ seposito comitatu sequente caute intraverunt; deinde eorum comitatus ~im subsequitur
Wasconenses ‥ tunc ‥ ~im revertebantur
ditati muneribus ‥ ~im recedentes clanculo repatriarunt
stīllātim, adv., goutte à goutte, par gouttes : Varro L. 5, 27.