About Report a problem

Menu

stipulatus

Could not find stipulatusque in Logeion dictionaries.

stipulatusque Noun: masculine nominative plural, Noun: masculine nominative singular, Noun: masculine genitive singular, Noun: masculine accusative plural of stipulatus

stipulatusque Verb: perfect passive participle masculine nominative singular of stipulo

See stipulatusque in Morpho

stĭpŭlātus, ūs, m. [stipulor], jurid. t. t.,
  • a promise formally demanded; a bargain, stipulation, Quint. Decl. 12, 21: si quid adversus pactionem fiat, non ex stipulatu agitur, etc., Gai. Inst. 3, 94; 4, 116; Dig. 45, 1, 1; 45, 1, 4 sq.; 45, 1, 103 sq.; Paul. Sent. 5, 7, 2 sq. al.

Saved

Recent