stips
stips, a contribution in money, gift, donation, alms, contribution, dole
stips, stĭpis (nom. does not occur, although stips is assumed by Varr. L. L. 5, § 182 Müll.; Charis. 85 P.; cf. Gloss. stips, ἔρανος), f. [kindr. with stipo, and therefore, orig., small coin in heaps; hence, in partic.],
- a gift, donation, alms, contribution, given in small coin: etiam nunc dis cum thesauris asses dant, stipem dicunt, Varr. L. L. 5, § 182 Müll.: stipem esse nummum signatum testimonio est, quod datur in stipendium militi et cum spondetur pecunia, quod stipulari dicitur, Fest. pp. 296 and 297 Müll.; cf.: stipendium a stipe appellatum est, quod per stipes, id est modica aera colligatur, Dig. 50, 16, 27: stipem Apollini conferre, Liv. 25, 12; so of religious donations, id. 27, 37; 5, 25; Cic. Leg. 2, 9, 21; 2, 16, 40; Suet. Aug. 57: quis beneficium dicat quadram panis aut stipem aeris abjecti, Sen. Ben. 4, 29, 2; so of alms, id. Vit. Beat. 25; Dig. 47, 22, 1; cf. Liv. 38, 45; Suet. Aug. 91 fin.: ad captandas stipes, id. Calig. 42; Ov. F. 1, 189: pastiones non minimam colono stipem conferunt, bring in no small profit, Col. 8, 1, 2: suburbanum hortum exiguā colere stipe, Curt. 4, 1, 19: parvā cur stipe quaerat opes, Ov. F. 4, 350; cf. Quint. 1, 12, 18: e prostitutis ancilla mercenariae stipis, living by the wages of prostitution, Plin. 10, 63, 83, § 172: nodosam exsolvite stipem, penalty, Val. Max. 2, 9, 1.
stips, īpis, v. stipes init.
1. stips, stipis, f. (stipo), I) der Beitrag an Geld, der Geldbeitrag, die Gabe, Spende, Gebühr, das Almosen, amnica, Fährgeld, Apul.: bes. zu religiösen Zwecken, stipem conferre, Liv.: unciariam stipem conferre, Plin.: stipem cogere, Cic., ab alqo, Liv.: stipem colligere a tyrannis castellanisque deviis, Liv.: stipem quotannis emendicare a populo, Suet.: stipem u. stipes dare, Ov. u. Tac.: stipem porrigere mendico, Sen.: largificā stipe donare, Lucr.: nodosam stipem exsolvere, Strafgebühr (v. Hagestolzen), Val. Max. 2, 9, 1: stipe collaticiā od. precariā victitare, Amm.: stipem tollere, das Betteln aufheben, abschaffen, Cic. Vgl. (über die stips zu relig. Zwecken) Wissowa Religion u. Kultus der Römer2. S. 429. – II) übtr., aus einem Gewerbe erzielter Ertrag, Gewinn, advocationum, Quint.: pastiones non minimam colono stipem conferunt, Colum.: suburbanum hortum exiguā colens stipe, Curt.: ancilla mercenariae stipis, vom Hurengewinn lebend, Plin. – ➳ Nom. stips bei Varro LL. 5, 182. Charis. 109, 26; vgl. Gloss. II, 496, 12 ›stips, ἔρανος‹. – Genet. Plur. stipium, Tert. de ieiun. 13, stipum, Fragm. Bob. de nom. 562, 12 K. (ohne Beleg). – vulg. Nbf. stipis, Prud. c. Symm. 2, 911.
2. stīps, s. stīpes ➳ .
ut usque ad Penticosten ‥ divinitus allata epularum ~e [gl.: alimonia, elemosina ] ‥ pascerentur
institit sollicite arti litteratorie non tamen multa suffultus amicorum ~e
pauperibus stīpem tribuens et munera mancis
qui ‥ furtim marsuppia ‥ / compilat et stīpem cupidus clam fraudat egentum
praecipit ‥ ei ‥ tugurium fieri, in quo manens cotidianam ab eis ~em acciperet
duos ‥ egenos ‥ caecum sc. et claudum ‥ a viro Dei ‥ ~em postulantes
pauper ‥ inter alios cotidianam ~em capientes
pauperibus ‥ ~em impendebat cibariam
quae stīpem quaestus simul et patrimonia gazae / martiribus confert
ecclesiam ‥ cujus opulenti reditus ad cotidianam ~em ‥ sufficerent
milites ‥ plurima thesauri sui ~e conductos
loculos nummi calcant ‥ / omnia donantes gratis pro stīpe superna
cuncta ‥ / nil sibi servantes vendunt pro stīpe superna
quos ‥ neglectos mucro reliquit, / et famis exigua fugerunt funera stīpe
et alearum et scaccorum et deciorum variis illusionibus ‥ studium applicant, et pro modica ~e ‥ iras et rixas suscitant
qui nil habet, urbe fugatur: / eris habere stipes est meruisse cruces
~s, -pis, i. obolus
~s, obolus, assis, ratitum eo quod sit simile rati
vix stips, vix as sum, nisi dicis, cum precor, “assum”
Caron ‥ neminem in cimba transvehit nisi qui ~em ab ore porrigit
pondera parva stĭpes, robur non fertile stīpes
monosyllaba in duas desinentia consonantes maxime feminina sunt, ut ‥ scrobs, styps, trabs
1 stips, (11) stĭpis, f. , ¶ 1 petite pièce de monnaie, obole : Varro L. 5, 182 ; P. Fest. 296 ; Fest. 297 ; stipem Apollini, quantam commodum esset, conferre Liv. 25, 12, 14, [il ordonna] dʼapporter à Apollon une offrande dʼargent proportionnée aux moyens ; stipem cogere Cic. Leg. 2, 22, ramasser les offrandes, faire la quête ; stipem tollere Cic. Leg. 2, 40, supprimer les quêtes ; stipem æris abjecti Sen. Ben. 4, 29, 2, [appelle-t-on bienfait] une piécette de cuivre vil ? pl., stipes Suet. Cal. 42 ¶ 2 [fig.] = argent, gain, profit : Plin. 10, 172 ; Quint. 1, 12, 18 ; Curt. 4, 1, 19 ; Ov. F. 4, 350.
➳ le nom. stips est attesté par Varro L. 5, 182 ; Char. 109, 27 || [rare] gén. pl. stipium Tert. Jejun. 13.
2 stīps, v. stipes
➳.
- 1. (kleine) gift, schenking, aalmoes; ➤ stipem colligere; stipem Apollini conferre; stipem tollere het bedelen afschaffen;
- 2. (postklass.) loon, betaling;
- 3. (Apul.) (meton.) geldstuk.
stips , stipis. f.
小錢。錢。簽題之錢。利息。益。饋贈。罰之錢。Stipem spargere 撒錢與衆。Stipem ponere Deae 供錢與女神。Stipem cogere 乞丐。討錢。Mulier mercenariae stipis 以淫度日之婦。
Suggest a Translation
See an image
小錢。錢。簽題之錢。利息。益。饋贈。罰之錢。Stipem spargere 撒錢與衆。Stipem ponere Deae 供錢與女神。Stipem cogere 乞丐。討錢。Mulier mercenariae stipis 以淫度日之婦。
Suggest a Translation
See an image
Stipes, Furca, patibulum, superioris justitiæ signum. Charta Dagoberti I. ann. 627. inter Instr. tom. 5. Gall. Christ. col. 451 :
Omne quod ad fiscum nostrum hactenus pertinebat, excepto Stipe et comitatu.Vide Stipes 1.
Si tunc ista moneta cambiata vel deteriorata erat, dabimus vobis per os Ugonencos Melgorienses xxiij. denarios et unam Stipem ad computum eorum.
(stips) stipis, f
- STIP-, a contribution in money, gift, donation, alms, contribution, dole: ne quis stipem cogito, lex ap. C.: stipem sustulimus, i. e. begging: stipem Apollini conferre, L.: stipis adice causam, O.: suburbanum hortum exiguā colere stipe, Cu.