stipus
~us, mendicus qui petit stipem
Mendicus, Joh. de Janua,
Mandiant, in Gloss. Lat. Gall. Sangerm. Qui stipem emendicat. Vide alia notione in Staupus.
Calix consecratus, in veteri Glossar. ex Cod. reg. 7613.
Quod pater et filii sui prædicti machometum et alios thesauros absconditos invenerunt, ex Stipo, sicut credimus, et in nostris conscientiis affirmamus, processit maliciæ.