stoccus

stoccus [OF estoc], sharp point of sword or dagger. 1302 prosequebatur T. cum gladio suo extracto volens ipsum de †scotto in ventre percussisse Gaol Del. 38/3 m. 6; 1309 fecit Ricardum Beynecerveyse ha[rou] cla[mare] noctanter in taberna sua, deforciando ei ~um suum S. Jers. XVIII 309.