sto
sto, to stand, stand still, remain standing, be upright, be erect
they saw that, beyond hope, the walls were standing
the reublic cannot stand except with a single man ruling
they were not honoring the agreements
- I Lit.
- A In gen.: hos quos videtis stare hic captivos duos, Illi qui astant, hi stant ambo, non sedent, Plaut. Capt. prol. 1 sq.; cf.: cum virgo staret et Caecilia in sellā sederet, Cic. Div. 1, 46, 104: si iste ibit, ito: stabit, astato simul, Plaut. Ps. 3, 2, 74 (863): abi intro, noli stare, id. Mil. 4, 3, 36 (1129); so (opp. ire) id. Merc. 3, 3, 21 (582); id. Mil. 4, 2, 95 (1085); 4, 9, 10 (1387); id. Pers. 3, 3, 43 (447); 4, 4, 50 (608); Ter. Eun. 459; 465: i: quid stas, lapis? id. Heaut. 831: ante aedes, Plaut. Am. 2, 1, 56 (606); 1, 1, 250 (402); 2, 2, 35 (667); id. Truc. 2, 3, 14 (335): ante ostium, Ter. Eun. 843; id. And. 475; id. Hec. 428; 854: ante oculos, Ov. Am. 1, 5, 17: ad januam, Cic. de Or. 2, 86, 353: ad undam, Verg. G. 4, 356: orantem juxta, Stat. Th. 11, 618: hic foris, Plaut. Men. 2, 3, 12 (362): hinc procul, Ter. Hec. 607: propter in occulto, Cic. Clu. 28, 78; cf.: qui proximi steterant, Caes. B. G. 5, 35, 3: propius, Hor. A. P. 361: sta ilico, Ter. Phorm. 196: qui frequentissimi in gradibus concordiae steterunt, Cic. Phil. 7, 8, 21: stans pede in uno, Hor. S. 1, 4, 10 et saep.—Of things: ita statim stant signa, Plaut. Am. 1, 1, 120 (272): quorum statuae steterunt in Rostris, Cic. Phil. 9, 2, 4: statua, id. Div. 1, 34, 75: signa ad impluvium, ad valvas Junonis, id. Verr. 2, 1, 23, § 61: stabat acuta silex, Verg. A. 8, 233: columna, Hor. C. 1, 35, 14: cerea effigies, id. S. 1, 8, 32; cf. poet.: aeneus ut stes, id. ib. 2, 3, 183.— Pass. impers.: Ps. Statur hic ad hunc modum. Sim. Statum vide hominis, Plaut. Ps. 1, 5, 44 (458): Gn. Quid agitur? Pa. Statur, Ter. Eun. 271: confecto munerum cursu moriar stando, Amm.24, 3, 7.—Prov.: inter sacrum saxumque sto, nec quid faciam scio, i.e. I am in a pinch, Plaut. Capt. 3, 4, 84 (616); v. sacrum.—
- B In partic.
- 1 Pregn., to stand firm or immovable; to last, remain, continue: cui nec arae patriae domi stant; fractae et disjectae jacent, Enn. ap. Cic. Tusc. 3, 19, 44 (Trag. v. 115 Vahl.): nec domus ulla nec urbs stare poterit, Cic. Lael. 7, 23: stantibus Hierosolymis, id. Fl. 28, 69: ut praeter spem stare muros viderunt, Liv. 38, 5: urbem innoxiam stare incolumem pati, id. 31, 31, 15: hasta, quae radice novā, non ferro stabat adacto, stuck fast, remained fixed, Ov. M. 15, 562: missum stetit inguine ferrum, id. ib. 5, 132; cf. id. ib. 5, 34; 8, 415: stat glacies iners, Hor. C. 2, 9, 5: aquae, Ov. M. 4, 732: longā stare senectā, Sil. 3, 94: cornus stetit inter tempora frontis, id. 4, 142.—
- 2 To remain, tarry, linger any where (cf. moror): paulisper stetimus in illā ganearum tuarum nidore atque fumo, Cic. Pis. 6, 13: hos quos video volitare in foro, quos stare ad curiam, id. Cat. 2, 3, 5: cur non aut stantem comprehenderint, aut fugientem consecuti sint, remaining in the city, id. Cael, 28, 67; so (opp. fugio), id. Tusc. 2, 23, 54: cum gladiis in conspectu senatus, id. Phil. 2, 4, 8: qui domi stare non poterant, id.id. Fl. 6, 13: (meretrix) olente in fornice stans, Hor. S. 1, 2, 30; cf. Ov. Am. 1, 10, 21; Juv. 10, 239; cf. of minerals not attracted by the magnet: pondere enim fretae partim stant, quod genus aurum, Lucr. 6, 1058. —
- 3 In milit. lang.
- a To stand in the ranks or under arms, to fight: quisque uti steterat, jacet obtinetque ordinem, Plaut. Am. 1, 1, 86 (238): ut sustinere corpora plerique nequeuntes arma sua quisque stantes incumberet, Sall. ap. Serv. Verg. A. 9, 229 (H. 3, 72 Dietsch): cum milites a mane diei jejuni sub armis stetissent defatigati, Auct. B. Afr. 42, 3: primo haud impari stetere acie, Liv. 26, 44: in Asia totius Asiae steterunt vires, id. 37, 58: in acie, Auct. B. Hisp. 28 fin.: pars acie stabat, Auct. B. Afr. 51, 6: stetit acies in armis, Sen. Phoen. 389; cf.: stetit ordine certo Infelix acies, Luc. 7, 2, 16.—
- b Pregn., to stand firm in fight, stand one's ground, maintain the contest (opp. abjecto scuto fugere), Cic. Tusc. 2, 23, 54; cf.: in acie stare ac pugnare (opp. in castra refugere), Liv. 22, 60, 25: Tarquiniensis, novus hostis non stetit solum, sed etiam ab suā parte Romanum pepulit, id. 2, 6, 11: comminus, Caes. B. C. 1, 47: inque gradu stetimus, certi non cedere, Ov. M. 9, 43; cf.: contra leonem, Spart. Carac. 5.—
- c Transf., of a battle, to last, hold out, continue (a favorite expression of Livy): ibi aliquamdiu atrox pugna stetit, Liv. 29, 2: diu pugna neutro inclinata stetit, id. 27, 2: ita anceps dicitur certamen stetisse, id. 8, 38: primo stetit ambiguā spe pugna, id. 7, 7.—
- 4 Nautical t. t., to lie, to lie or ride at anchor: ante hostium portus in salo stare, Liv. 37, 16; Auct. B. Afr. 62: naves regiae in sinu Maliaco, Liv. 36, 20: classis instructa in portu, id. 37, 11: classis in salo ad Leptim, Auct. B. Afr. 62, 4: litore puppes, Verg. A. 6, 901.—
- 5 Of servants, to stand, wait, attend (very rare): neque pueri eximiā facie stabant, C.Gracch. ap. Gell. 15, 12, 2: sto exspectans, si quid mihi imperent, Ter. Eun. 594: ad cyathum et vinum, Suet. Caes. 49; cf.: ad pedes, id. Galb. 22.—
- 6 Of buildings, cities, etc., to stand finished, be erected (mostly poet.): intra annum nova urbs stetit, Liv. 6, 4, 6: jam stabant Thebae, Ov. M. 3, 131: moenia jam stabant, id. F. 3, 181: stet Capitolium Fulgens, Hor. C. 3, 3, 42: aedificant muros ... Stabat opus, Ov. M. 11, 205: jam stare ratem, Val. Fl. 1, 96.—
- 7 Of the countenance, to be unmoved, to be at rest (poet.): stat num quam facies, Luc. 5, 214: stant ora metu, are rigid, Val. Fl. 4, 639; cf.: cur ad patrios non stant tua lumina vultus, Stat. Th. 10, 693.—
- 8 To stand up, stand upright, stand on end; to bristle up, stiffen, etc. (poet. and in post-Aug. prose): papillae, Lucil. ap. Non. 391, 26: mammae, Plin. 28, 19, 77, § 249: steterunt comae, Verg. A. 2, 774; 3, 48; Ov. M. 7, 631; cf. id. ib. 10, 425: crines fulvi pulvere, Stat. Th. 3, 326: setae, Ov. M. 8, 286: in vertice cristae, id. ib. 6, 672: aristae, id. ib. 10, 655: stantes oculi, prominent, Ov. F. 6, 133: oculis rigentibus et genis stantibus, fixed, Plin. 23, 1, 24, § 49. —In mal. part., Mart. 3, 73, 2; Ap. Met. 2, 7, 15; Auct. Priap. 75, 2.—Rarely of fluids, to coagulate, stiffen: sanguis stetit, Sen. Oedip. 585.—
- 9 With abl., to stand out with, be thick with, full of any thing (mostly poet.): stant pulvere campi, Enn. ap. Porphyr. ad Hor. C. 1, 9, 1 (Ann. v. 592 Vahl.): cupressi Stant rectis foliis, id. ap. Philarg. ad Verg. G. 2, 444 (Ann. v. 268 ib.): stat sentibu' fundus, Lucil. ap. Don. Ter. And. 699; Titin. ap. Non. 391, 21; so, ager sentibus, Caecil. ib. 391, 23: vides ut altā stet nive candidum Soracte, Hor. C. 1, 9, 1: caelum caligine stat, Sisenn. ap. Non. 392, 8: pulvere caelum, Verg. A. 12, 408: pulvereo globo astra, Stat. Th. 7, 124: stant lumina (Charontis) flammā, Verg. A. 6, 300: stant pulvere Syrtes, Claud. Laud. Stil. 1, 257.
- II Trop.
- A In gen., to stand: mentes, rectae quae stare solebant, Enn. ap. Cic. Sen. 6, 16 (Ann. v. 208 Vahl.): stetisse ipsum in fastigio eloquentiae, Quint. 12, 1, 20.—
- B In partic.
- 1 Pregn., to stand one's ground, stand firm or unshaken; to endure, persevere, persist, abide, continue: moribus antiquis res stat Romana virisque, Enn. ap. Aug. Civ. Dei, 2, 21 (Ann. v. 492 Vahl.): disciplinam militarem, quā stetit ad hanc diem Romana res, solvisti, Liv. 8, 7: res publica staret, Cic. Phil. 2, 10, 24; cf. id. Cat. 2, 10, 21: stante urbe et curiā, id. Planc. 29, 71: ut eo neglecto civitas stare non possit, id. Cael. 1, 1: utinam res publica stetisset, quo coeperat statu, id. Off. 2, 1, 3: qui illam (rem publicam) cadere posse stante me non putārant, id. Fam. 6, 6, 2: ut stante re publicā facere solebamus, id. Off. 2, 1, 3: neque enim aliter stare possemus, id. Sest. 45, 97: per quos homines ordinesque steterim, quibusque munitus fuerim, non ignoras, id. Fam. 13, 29, 7; cf.: eorum auxilio, qui me stante stare non poterant, id. ib. 7, 2, 3: respublica stetit virtute tuā, Liv. 4, 40: stetit regnum puero, id. 1, 3: dum stetimus, Ov. Tr. 1, 9, 17: stamus animis, Cic. Att. 5, 18, 2: stas animo, Hor. S. 2, 3, 213: Gabinium sine provinciā stare non posse, could not hold out, subsist, Cic. Pis. 6, 12; cf. id. Fl. 6, 14; Suet. Oth. 5: nedum sermonum stet honos, Hor. A. P. 69.—Hence, nearly—esse, tantā stat praedita culpā (natura), Lucr. 5, 199: pausam stare fragori, id. 1, 747.—
- b (Acc. to its use as a milit. t. t., v. supra, I. B. 3.) To maintain the contest: cum in senatu pulcherrime staremus, Cic. Fam. 1, 4, 1.—
- c Stare in aliquā re, simply aliquā re, and post-class. also alicui rei, to stand firm, persist, persevere; to rest, abide, adhere to, continue in a thing.
- α In aliquā re: si in fide non stetit, Cic. Rab. Perd. 10, 28: sin in eo non stat, id. Att. 2, 4, 1: stare oportet in eo, quod sit judicatum, id. Fin. 1, 14, 47: in sententiā, Liv. 4, 44.—
- β With abl.: eā omnes stant sententiā, Plaut. Curc. 2, 1, 35 (250): suis stare judiciis, Cic. Tusc. 5, 28, 81: censoris opinione, id. Clu. 47, 132: alicujus decreto, Caes. B. G. 6, 13: stare conditionibus, Cic. Att. 7, 15, 2: stare conventis, id. Off. 3, 25, 95: stare jurejurando, Quint. 5, 6, 4: nihil quo stat loco stabit, omnia sternet abducetque vetustas, Sen. ad Marc. 26, 4.—Pass. impers.: stabitur consilio, Liv. 7, 35: etsi priore foedere staretur, id. 21, 19: famā rerum standum est, id. 7, 6.—
- γ With dat.: arbitri sententiae stare, Dig. 4, 7, 23 fin.: voluntati patris, ib. 26, 7, 3; 36, 3, 6: rei judicatae, ib. 42, 1, 32: emptioni, ib. 19, 1, 13; ib. 4, 8, 27 (five times) et saep.—
- δ Stat sententia, aliquid, or, impersonally, stat (alicui), the determination stands or holds good; I (thou, he, etc.) am determined: Pa. Vide quid agas. Ph. Stat sententia, Ter. Eun. 224: Hannibal, postquam ipsi sententia stetit, pergere ire, Liv. 21, 30: stat sententia tradere mecum Dotalem patriam, Ov. M. 8, 67: modo nobis stet illud, unā vivere in studiis nostris, Cic. Fam. 9, 2, 5: stat pectore fixum, Aeetae sociare manus, Val. Fl. 5, 289: nos in Asiam convertemus: neque adhuc stabat, quo potissimum, Cic. Att. 3, 14, 2: mihi stat alere morbum, Nep. Att. 21, 6: quos ut seponi stetit, Sil. 3, 68: stat, casus renovare omnes, Verg. A. 2, 750. —
- d In aliquā re, or simply aliquā re, to rest on, be fixed on, depend upon, etc.: omnis in Ascanio stat cura parentis, Verg. A. 1, 646: regnum fraternā stare concordiā, Liv. 45, 19: quā (disciplinā) stetit Romana res, id. 8, 7: hac arte (i.e. bello) in patriā steti, id. 5, 44, 2; Val. Fl. 3, 673; Verg. A. 2, 163: magis famā quam vi stare res suas, Tac. A. 6, 30: apud quos virtute quam pecuniā res Romana melius stetit, id. H. 2, 69 fin.: famā bella stare, Curt. 3, 8, 7.—
- 2 In theatr. lang., of plays and actors, to stand, i.e. to please, take, succeed: quod si intellegeret, cum stetit olim nova (fabula), Actoris operā magis stetisse quam suā, Ter. Phorm. 9 sq.: partim vix steti, Ter. Hec. 15: securus, cadat an recto stat fabula talo, Hor. Ep. 2, 1, 176: illi, scripta quibus comoedia prisca viris est, Hoc stabant, hoc sunt imitandi, id. S. 1, 10, 17.—
- 3 Stare, ab, cum, or pro aliquo, or aliquā re, or with adv. loci, to stand by, on the side of, adhere to a person or thing, take the part of: ut nemo contra civium perditorum dementiam a senatu et a bonorum causā steterit constantius, Cic. Brut. 79, 273: a se potius quam ab adversariis, id. Inv. 1, 43, 81: a mendacio contra verum, id. ib. 1, 3, 4: a contrariā ratione, Auct. Her. 4, 2, 4: cum di prope ipsi cum Hannibale starent, Liv. 26, 41, 17; 5, 38: stabat cum eo senatus majestas, id. 8, 34, 1: nobiscum adversus bar, baros, Nep. Ages. 5, 4: si pro meā patriā ista virtus staret, Liv. 2, 12: pro jure gentium, id. 38, 25: pro vobis adversus reges stetimus, id. 45, 22, 10; 23, 8, 3 Fabri ad loc.: pro Jubā atque Afris, Quint. 11, 1, 80: pro signis, Ov. A. A. 1, 200: quamvis duces non essent praesentes, staret tamen pro partibus invicta fortuna ultoris, Flor. 4, 7, 10: hic primo pro Pompei partibus, mox simulatione contra Pompeium stetit, Vell. 2, 48, 4: voluptas pro iisdem partibus standi, Sen. Vit. Beat. 4, 1; cf.: et dii quoque pro meliore stant causā, Curt. 4, 1, 13: hinc stas, illinc causam dicis, Plaut. Men. 4, 2, 48 (618): unde stetisset, eo se victoria transferret, Just. 5, 4, 12: non semper vostra evortet: nunc Juppiter hac stat, stands at your side, stands by you, Enn. ap. Macr. S. 6, 1 (Ann. v. 263 Vahl.); imitated by Verg. A. 12, 565.—So with in: Graeci, qui in Darei partibus steterant, Curt. 3, 11, 18.—
- 4 Stare per aliquem, to stand to one's account, be chargeable or owing to one; to lie at one's door, be one's fault; followed by a negative consequence or effect, expressed by quin, quominus, or ne.
- α With quin: quoniam per eum non stetisset, quin praestaretur, etc., Liv. 2, 31, 11 Weissenb.ad loc.—
- β With quominus (freq.): si poterit fieri, ut ne pater per me stetisse credat, Quominus haec fierent nuptiae, volo: sed si id non poterit, Id faciam in proclivi quod est, per me stetisse, ut credat, Ter. And. 699 sq.: Caesar ubi cognovit per Afranium stare, quominus proelio dimicaretur, Caes. B. C. 1, 41: graviter eam rem tulerunt, quod stetisse per Trebonium, quominus oppido potirentur, videbatur, id. ib. 2, 13; so, nec, quominus perpetua cum eis amicitia esset, per populum Romanum stetisse, Liv. 8, 2, 2; 9, 14, 1; 6, 33, 2; 44, 14, 12.—
- γ With ne: ne praestaremus per vos stetit, qui, etc., Liv. 45, 23, 6: non per milites stetisse, ne vincerent, id. 3, 61, 2: quasi per ipsum staret, ne redderetur, Suet. Aug. 28.—Rarely without the negation; so with ut: per quam (ignorantiam) stetit, ut tibi obligarer, Plin. Ep. 10, 6 (22), 2; cf. Ter. And. 700 supra; absol.: id est, non per me stetit, sed per illud, Quint. 3, 6, 78; with subj.-clause: si per eum non stetit, parere defuncti voluntati, Dig. 32, 1, 36.—
- 5 Of price, to stand one in, to come to, to cost (mostly post-Aug.): Periclum vitae meae tuo stat periculo, Plaut. Capt. 3, 5, 82 (740): Polybius scribit, centum talentis eam rem Achaeis stetisse, Liv. 34, 50; cf.: sit argumento tibi gratis stare navem, Cic. Verr. 2, 5, 19, § 48: haud illi stabunt Aeneia parvo Hospitia, Verg. A. 10, 494: quae neque magno Stet pretio, Hor. S. 1, 2, 122: multo sanguine ac vulneribus ea Poenis victoria stetit, Liv. 23, 30: haud scio an magno detrimento certamen staturum fuerit, id. 3, 60: utrique vindicta libertatis morte stetit, Vell. 2, 64, 3: heu quanto regnis nox stetit una tuis? Ov. F. 2, 812 et saep.: nulla pestis humano generi pluris stetit, Sen. Ira, 1, 2, 1.
2) insbes.: a) als milit. t.t. – stehen, aufgestellt sein, laxius, Curt.: in ulteriore ripa, Curt.: ante signa, Curt.: pro porta (v. Posten), Liv.: extra teli iactum, Liv.: sub armis, Auct. b. Afr.: in acie, Auct. b. Hisp.: haud impari acie, Liv.: pars aciei stetit sub hoste (tiefer als der F.), Auct. b. Afr.: quotā parte virium suarum ibi dimicavit Antiochus? In Asia totius Asiae steterunt vires, Liv.: stetimus tela aspera contra contulimusque manus, Verg.: Bactriani armati stabant, Curt.: Eumenes rex Attalusque cum omni manu sua ab tergo inter postremam aciem ac vallum steterunt, Liv. – b) v. Dienern, dastehen, aufwarten, pueri eximiā facie stabant, C. Gracch. fr.: sto exspectans, si quid mihi imperent, Ter.: ad cyathum et vinum, Suet.: ad pedes, Suet. – c) v. Buhldirnen = prostare, feilstehen, meritoria (sc. scorta) intra urbem stare vetuit, Vopisc. Tac. 10, 2: stat meretrix certo cuivis mercabilis aere, Ov. am. 1, 10, 21: olente in fornice stans, Hor. sat. 1, 2, 30: quod steterat multis in carcere fornicis annis, Iuven. 10, 239; vgl. 11, 172. – d) von Gebäuden = fertig dastehen, erbaut sein, iam stabant Thebae, Ov.: stet Capitolium fulgens, Hor.: aedificant muros. Stabat opus, Ov.: iam stare ratem, Val. Flacc. – e) v. Schiffen u. Schiffern, wo liegen, vor Anker liegen, stant litore puppes, Verg.: lembi, qui in Strymone stabant, Liv.: stabat classis in salo ad Leptim, Auct. b. Afr.: classe divisā pars in salo ad ostium portus in ancoris stetit, Liv.: intra sexagesimum diem quam caesa silva erat centum sexaginta navium classis in ancoris stetit, Flor.: nox ea, quā propter vim tempestatis stare ad ancoram in salo Romana classis non posset, Liv. – f) starrend stehen, emporstehen, -starren, -ragen, steteruntque comae, Verg. u. Ov.: crines fulti pulvere, Stat.: saetae, cristae, Ov.: stant mammae, Plin. – g) mit Abl. = von etwas starren, strotzen, vollstehen, -sein, cupressi stant rectis foliis, Enn. fr.: stat ager sentibus, Caecil. com. fr.: stat nive candidum Soracte, Hor.: pulvere caelum stare, Verg.: stant lumina flammā, Verg.
B) bildl.: 1) im allg.: in fastigio eloquentiae, Quint.: ante oculos stat ille meos, Ov.: pericula stant circum alqm, Verg.
2) auf jmds. Seite stehen, -sein, ihm anhangen, beistehen, od. das Gegenteil, gegen jmd. stehen, jmds. Gegner sein, a) mit ab u. Abl.: stare a se potius quam ab adversariis, Cic.: ab iis stare, Nep.: a senatu et a bonorum causa stare, Cic. – b) mit cum u. Abl.: vobiscum me stetisse dicebat, Cic.: quae (pars) cum Romanis stabat, Liv.: cum di prope cum Hannibale starent, Liv.: capita nominis Latini stare ac sentire cum rege videbant, Liv.: übtr., fortuna cum barbaris stabat, Liv.: victoria stat tecum, Ov. – c) m. pro u. Abl.: pro nobis, Ov.: pro Iuba atque Afris, Quint.: pro Pompei partibus, id est pro re publica, Vell.: pro meliore causa, Curt.: pro isdem partibus, Sen.: ruina partium, pro quibus steterat, Liv. fr.: stabat pro templo, für den T. (als Schützer), er war der Tempelhüter, Verg.: übtr., si pro mea patria ista virtus staret, Liv.: ni pro iure gentium stetisset fortuna, Liv.: stabat pro partibus invicta fortuna, Flor.: stabit pro signis iusque piumque tuis, Ov. – d) m. in u. Abl.: Graeci, qui in Darei partibus steterant, Curt. 3, 11 (28), 18. – e) mit in od. contra od. adversus u. Akk., gew. im Ggstz. zu ab, cum, pro u. Abl.: nec steterunt in te virque paterque meus, Ov.: quod adversus populi commoda in senectute steterat, sich dem V. des V. widersetzt hatte, Nep.: cum saepe a mendacio contra verum stare homines consuescerent, Cic.: qui nobiscum adversus barbaros steterunt, Nep.: Ligarium non pro Cn. Pompeio, sed pro Iuba et Afris inimicissimis populo Romano stetisse, Quint.: Mulciber in Troiam, pro Troia stabat Apollo, Ov.: mox simulatione contra Pompeium et Caesarem, animo pro Caesare stetit, Vell.: quemadmodum Antiochi Philippique bello pro vobis adversus reges, sic nunc pro rege adversus vos stetimus, Liv.: cum quo ferocissime pro Romana societate adversus Punicum foedus steterat, Liv. – f) mit Advv.: hinc stas, illim causam dicis, Plaut. Men. 799: ut, unde stetisset, eo se victoria transferret, Iustin. 5, 4, 12: prope incondita Thurinorum turba nec satis fido animo, unde pugnabat, stans, Liv. 25, 15, 13: unde ius stabat, ei (populo) victoriam dedit (eventus belli), Liv. 21, 10, 9: aliunde stet semper, aliunde sentiat, Liv. 24, 45, 3.
3) auf jmd. od. etwas beruhen, m. in u. Abl. od. m. bl. Abl., omnis in Ascanio cari stat cura parentis, Verg.: stat salus in armis, Val. Flacc.: vigili stant bella magistro, Sil.
4) wie unser zu stehen kommen = kosten, centum talentis, Liv.: magno pretio, Hor.: alci gratis, Cic. Verr. 5, 48 (s. Zumpt z. St.). – übtr., multo sanguine ac vulneribus ea Poenis victoria stetit, Liv.: damnavit multo staturum sanguine Martem, Mart.: sanguine quippe, si renuat, blando nimium facilique marito statura obsequia, Sil.: nulla pestis humano generi pluris stetit, Sen.: tunc res immenso placuit statura labore, Lucan.: haud scio an magno detrimento certamen staturum fuerit, Liv.: periculum vitae meae tuo stat periculo, wird erkauft, ist zu haben für usw., Plaut.: Herculeo stabunt (logi ridiculi) prandio, cenā tibi, Plaut.
II) prägn.: A) eig.: 1) im Ggstz. zur Bewegung = stillstehen, -halten, still-, unbeweglich dastehen, sich nicht rühren, a) eig.: α) v. leb. Wesen, si iste ibit, ito: stabit, astato simul, Plaut.: sed abi intro, noli stare, Plaut.: quid stas lapis? Ter. – equus stare nescit, Verg.: ut taurus vaccā ademptā stare nequit, ruhen und rasten, Ov. – β) v. lebl. Subjj., wie v. Schiffen, videsne navem illam? stare nobis videtur, at iis qui in navi sunt moveri haec villa, Cic. Acad. 2, 81: stetit aequore puppis, Ov.: mea si staret navis in Oceano, still läge, Prop. – von Himmelskörpern, statim stant signa, Plaut. – von Gewässern und anderen Flüssigkeiten, stant aquae, Ov.: placidum ventis stat mare, Verg.: stantia freta, Ov.: stat et fracto dolio vinum, Sen.: gelidus in venis stetit haesitque sanguis, Sen. poët.: cuius ex levi tactu stabant profluvia sanguinis, Arnob. – vom Eis, stat glacies iners, Hor. – b) übtr., von der Zeit – gleichs. stillstehen, verweilen, non segnis stat remeatve dies, Tibull.: veluti stet volucris dies, Hor.
2) mit dem Nbbegr. der Festigkeit, a) als milit. t.t. – α) stehen, festen Fuß fassen, standhalten, in gradu (auf der Mensur), Cic.: qui (miles) steterit (Ggstz. abiecto scuto fugiat), Cic.: in acie stare ac pugnare (Ggstz. in castra refugere), Liv.: verb. comminus stare et impetum sustinere, Caes.: contra leonem etiam stetit, Spart. – β) übtr., v. Kampfe selbst – stehen, auf einer Stelle haften, schweben, anceps dicitur certamen stetisse, soll ohne allen Ausschlag gestanden haben, Liv.: ibi aliquamdiu atrox pugna stetit, Liv.: diu pugna neutro inclinata stetit, Liv. – b) von Felsen, Gebäuden = fest, unerschütterlich stehen, dauern (vgl. Drak. Liv. 31, 31, 15), quam si dura silex aut stet Marpesia cautes, Verg.: nec domus ulla nec urbs stare poterit, Cic.: stantibus Hierosolymis, Cic.: muros stare, Liv.: stantia moenia (Ggstz. ruinae muri), Liv.: aedes sacrae stantes (Ggstz. aedium sacrarum ruinae), Sen. – c) v. Geschossen, fest stecken bleiben, haften, missum stetit inguine ferrum, Ov.: hasta stetit medio tergo, Ov.: ossa inter ferreus ad costas alto stat vulnere mucro, Verg.
B) bildl.: 1) im allg., stillstehen, stehenbleiben, utinam res publica stetisset quo coeperat statu, Cic. de off. 2, 3: nihil quo stat loco stabit, omnia sternet abducetque secum vetustas, Sen. ad Marc. 26, 6.
2) stare per alqm, durch jmds. Schuld gleichs. hangen bleiben = an jmd. hangen, liegen, jmds. Schuld sein, per me stetisse, Ter.: non per me stetit, Quint. – oft stat od. non (nihil) stat per alqm m. folg. quo minus u. Konj., Caes., Liv. u.a., od. stat per alqm m. folg. quin od. ne u. Konj., Liv., Suet. u.a. (vgl. Drak. Liv. 8, 2, 2. M. Müller Liv. 2, 31, 11. Ruperti Tac. dial. 21 extr.): u. per alqm stat m. folg. ut u. Konj., Plin. ep. 10, 6 (22), 2. Ps. Quint. decl. 250: per alqm non stat m. folg. Infin., Scaevol. dig. 32, 1, 38. § 6.
3) mit dem Nbbegr. der Festigkeit u. Dauer = a) fest-, unerschüttert stehen, sich halten, sich behaupten, bestehen, verbleiben, Bestand haben (Ggstz. titubare, corruere, concĭdere), si stare non possunt, corruant, wenn sie sich nicht halten, sich nicht (bei ihren Vermögensumständen) behaupten können, so mögen sie fallen (bankrott werden), Cic.: qui me stante (solange ich mich in meiner Würde behauptete) stare non poterant, Cic.: per quos homines ordinesque steterim, Cic.: dum stabat regno incolumis, Verg.: stamus animis, sind festen Mutes, Cic.: stas animo, Hor.: quae si valuissent, res publica staret, tu tuis flagitiis concĭdisses, Cic.: res publica stat virtute suā, Liv.: regnum eorum novum fraternā stare concordiā, Liv.: tutelā muliebri res Latina et regnum avitum puero stetit, verblieb dem Kn., Liv.: stat nulla mortalibus umquam, fortunā titubante, fides, Sil.: nullo enim modo posse video stare istum (Caesarem) diutius, quin ipse per se etiam languentibus nobis concĭdat, Cic. ad Att. 10, 8, 6. – b) bei etw. festbleiben, α) = beharren, verharren, ihm nachkommen, an etw. sich halten bei etw. es bewenden lassen, m. in u. Abl., in fide, Cic.: in sententia, Liv.: stare oportet in eo, quod sit iudicatum, Cic. – m. bl. Abl., stant sententiā, Plaut.: suis stare iudiciis, Cic.: censoris opinione, Cic.: alcis iudicio, Cic.: alcis decreto, Caes.: illis promissis, Cic.: pacto, Liv.: ut palam in senatu diceret, staturus eo esset, quod censuissent, an ad populum laturus, Liv.: impers., eo stabitur consilio, Liv.: statur priore foedere, Liv. – mit Dat., arbitri sententiae, voluntati patris defuncti, ICt.: rei iudicatae, ICt. – β) übtr., feststehen = festgesetzt-, fest bestimmt-, fest beschlossen sein, stat sua cuique dies, Verg.: tempus agendae rei nondum stare, Liv.: u. so stat sententia, Ter.: stat pensata diu belli sententia, vincam servare invitos, Sil. – dah. stat alci sententia m. folg. Infin. = es steht bei jmd. der Entschluß-, der Wille fest, es ist bei jmd. fest beschlossen, zu usw., Liv.: so auch stat pectore fixum mit folg. Infin., Val. Flacc.: u. stat alci od. bl. stat mit folg. Infin., Cic. u.a. – c) v. Schauspielern u. Schauspielen, stehen = sich auf der Bühne halten, gefallen (Ggstz. cadere, exigi), in his, quas primum Caecilii didici novas, partim sum earum exactus, partim vix steti, Ter.: illi, scripta quibus comoedia prisca viris est, hoc stabant, Hor. – cum stetit olim nova (fabula), actoris operā magis stetisse quam suā, Ter.: securus, cadat an recto stet fabula talo, Hor. – ➳ Perf. stĕtĕrunt gemessen, Verg. Aen. 2, 774; 3, 48. Prop. 2, 8, 10 M. Ov. her. 7, 166. – Das Supinum statum will Prisc. 9, 38 mit langem a, dagegen 10, 27 mit kurzem a gemessen haben; stātūrus mißt Lucan. 2, 566 u. 719; 3, 381. Sil. 17, 82. Mart. 6, 32, 3. – vulg. Nbf. isto, wov. istat, Augustin. serm. 118, 4 Mai: istamus, Itala (Fuld.) Roman. 5, 2: istatis, Itala (psalt. Veron.) psalm. 133, 1: ista, Itala (Fuld.) Iacob. 2, 3: istare, Isid. de nat. rer. 44, 2 cod. Bamb. A.
I se tenir debout, ¶ 1 stant, non sedent Pl. Capt. 1, ils sont debout, pas assis, cf. Cic. Div. 1, 104 ; stetit soleatus in litore Cic. Verr. 2, 5, 86, il se tint debout en sandales sur le rivage ; frequentissimi steterunt in gradibus Concordiæ Cic. Phil. 7, 21, ils se tinrent en foule sur les degrés du temple de la Concorde ; qui ausi sunt stantes loqui Cic. Br. 269, qui ont osé parler debout devant le public ; stare ad januam Cic. de Or. 2, 353, être debout à la porte ; ad cyathum Suet. Cæs. 49, être échanson || statua, quæ Delphis stabat Cic. Div. 1, 75, la statue qui se dressait à Delphes, cf. Cic. Phil. 9, 4 ; Verr. 2, 1, 61 ; stabat acuta silex Virg. En. 8, 233, un roc pointu était debout, cf. Hor. O. 1, 9, 1 || [fig.] securus, cadat an recto stet fabula talo Hor. Ep. 2, 1, 176, ne sʼinquiétant pas si la pièce tombe ou si elle se tient debout sur ses talons fermes ¶ 2 se tenir, a) [en parl. de troupes]: ex eo, quo stabant, loco recesserunt Cæs. G. 5, 43, 6, ils quittèrent le lieu où ils se tenaient ; in Asia totius Asiæ steterunt vires Liv. 37, 48, 8, en Asie les forces de toute lʼAsie furent sur pied ; b) se tenir à lʼancre, au mouillage : Liv. 37, 11, 3 ; 37, 16, 5, etc. ; c) se tenir droit, hérissé : steterunt comæ Virg. En. 2, 774, les cheveux se tinrent dressés, cf. Virg. En. 3, 48 ; Ov. M. 7, 631, etc. || [avec abl.] stant pulvere campi Enn. Ann. 608, les champs forment un monceau de poussière ; stat pulvere cælum Virg. En. 12, 408, le ciel nʼest plus quʼune masse de poussière ; stat nive Soracte Hor. O. 1, 9, 1, le Soracte dresse son bloc de neige ; d) [poét.] omnis in Ascanio stat cura parentis Virg. En. 1, 646, toute la sollicitude du père repose sur Ascagne, cf. Val. Flacc. 3, 673 ; e) se tenir à tel, tel prix, coûter : tibi gratis stat navis Cic. Verr. 2, 5, 48, tu as pour rien le navire ; centum talentis alicui stare Liv. 34, 50, 6, coûter cent talents à qqn ; haud parvo Virg. En. 10, 494, coûter cher ; multo sanguine ac vulneribus ea Pœnis victoria stetit Liv. 23, 30, 2, cette victoire coûta aux Carthaginois beaucoup de sang et de blessures, ne fut obtenue quʼau prix de... ¶ 3 se tenir du parti de qqn : cum aliquo Cic. Inv. 2, 142, être aux côtés de qqn, être avec, pour qqn, cf. Nep. Ages. 5, 4 ; Liv. 26, 21, 17, etc., ou pro aliquo, pro aliqua re Liv. 2, 12, 14 ; 23, 8, 3 ; 45, 22, 10, ou surtout ab aliquo, ab aliqua re Cic. Inv. 1, 81 ; 1, 4 ; 2, 128 ; ab aliquo contra aliquem Cic. Br. 273, soutenir le parti de qqn contre qqn ; unde jus stabat, ei victoriam dedit Liv. 21, 10, 9, à celui qui avait pour lui le droit, il a donné la victoire ¶ 4 per aliquem stat quominus, il dépend de qqn dʼempêcher que : Cæs. C. 1, 41, 3 ; 2, 13, 4 ; Liv. 44, 14, 12 [avec ne Liv. 3, 61, 2 ; 45, 23, 6 ] || per aliquem non stat quin, il ne dépend pas de qqn que... : Liv. 2, 31, 11 [avec quominus Liv. 6, 33, 2 ; 8, 2, 2, etc.] || per ignorantiam stetit, ut tibi sæpius obligarer Plin. Min. Ep. 10, 6, 2, mon ignorance a permis que je sois plusieurs fois ton obligé.
II se tenir immobile : ¶ 1 moveri videntur ea quæ stant Cic. Div. 2, 120, des objets immobiles paraissent se mouvoir, cf. Cic. Ac. 2, 123 ; stantibus aquis Ov. M. 4, 732, les flots étant calmes ; stant ora metu Val. Flacc. 4, 639, son visage est figé de crainte || diu pugna neutro inclinata stetit Liv. 27, 2, 6, longtemps le combat se soutint sans pencher ni dʼun côté ni de lʼautre, cf. Liv. 8, 38 ; 29, 2, etc. ¶ 2 [poét.] demeurer immobile, sʼarrêter : hasta stetit toro Ov. M. 5, 34, le javelot sʼarrêta dans le lit, cf. Ov. M. 5, 132 ; 8, 145 ¶ 3 stationner, séjourner : Cic. Pis. 13 ; Cat. 2, 5 ; Phil. 2, 8, etc.
III se tenir solidement, ferme : ¶ 1 [dans le combat] tenir bon, faire bonne contenance : Cic. Tusc. 2, 54 ; Cæs. C. 1, 47, 2 ; Liv. 22, 60, 5, etc.; [fig.] Cic. Fam. 1, 4, 1 || se maintenir, ne pas sʼeffondrer : ut præter spem stare muros viderunt Liv. 38, 5, 4, quand ils virent que contre toute attente les murailles restaient debout, cf. Cic. Off. 2, 29 || [fig.] stamus animis Cic. Att. 5, 18, 2, je suis plein dʼassurance, de confiance ; stas animo ? Hor. S. 2, 3, 213, es-tu dans ton assiette, dans ton bon sens ? ¶ 2 se tenir debout, subsister : stat Asia Luculli institutis servandis Cic. Ac. 2, 3, lʼAsie subsiste en respectant les institutions de Lucullus, cf. Cic. Læl. 23 ; Fl. 69 ; Rep. 2, 24 ; Cæl. 1 ; Cat. 2, 21, etc. ¶ 3 [fig.] se tenir ferme, persévérer : a) stare oportet in eo quod sit judicatum Cic. Fin. 1, 47, il faut sʼen tenir à ce quʼon a jugé, cf. Cic. Att. 2, 4, 1 ; Rab. perd. 28 ; Liv. 4, 44, 9 ; b) [surtout avec abl.] se tenir fermement à, être fidèle à : promissis, conventis Cic. Off. 1, 32 ; 3, 96, être fidèle aux promesses, aux engagements ; decreto non stare Cæs. G. 6, 13, 6, ne pas rester soumis à une décision ; [impers.] si pacto non staretur Liv. 9, 5, 5, si lʼon nʼétait pas fidèle à lʼengagement, cf. Liv. 21, 19 || se tenir à, sʼen tenir à : alicujus judicio Cic. Tusc. 2, 63, se tenir à lʼavis de qqn, cf. Tusc. 5, 81 ; Att. 8, 4, 1 ; Clu. 132 ; [impers.] fama rerum standum est Liv. 7, 6, 6, il faut sʼen tenir à la tradition ; eo stabitur consilio Liv. 7, 35, 2, on sʼen tiendra à cet avis ¶ 4 être établi, arrêté, fixé : a) stat sententia Ter. Eun. 224, la décision est prise, cf. Ov. M. 1, 243 ; Hannibali sententia stetit pergere... Liv. 21, 30, 1, Hannibal prit la décision ferme de continuer... b) mihi stat... desinere Nep. Att. 21, 6, je suis résolu à cesser...; modo nobis stet illud, vivere... Cic. Fam. 9, 2, 5, pourvu que ce soit une chose bien arrêtée pour nous de vivre...; neque adhuc stabat, quo potissimum Cic. Att. 3, 14, 2, je nʼai pas encore décidé où je me porterai de préférence [s.-ent. nos converteremus ].
➳ stĕtĕrunt Virg. En. 2, 774 ; 3, 48.
- 1. (er) staan, rechtop staan [in conspectu senatūs; ante aedes; pede in uno]; ➤ stante alqo in iems. aanwezigheid; aëneus (als een bronzen standbeeld) ut stes (Hor.);
- 2. zich ophouden, verblijven [ad curiam];
- 3. blijven staan, (onbeweeglijk) stilstaan, zich niet verroeren; ➤ stat pecus metu mutum (Verg.); (ook v. niet-lev.) sanguis vulnere stetit stolde; stetit aequore puppis; quid stas, lapis?;
- 4. (v. water e.d.) stilstaan, roerloos zijn [mare];
- 5. (v. soldaten) opgesteld zijn of staan, in het gelid staan [pro porta; ante signa; in armis; in acie]; ➤ utrimque phalanges stant;
- 6. (v. schepen) voor anker liggen; ➤ classis stat ad Uticam; stant litore puppes;
- 7. (pre- en postklass.) (v. bedienden) bedienen, ten dienste staan [ad cyathum et vinum]; ➤ sto exspectans, si quid mihi imperent (Ter.);
- 8. (poët.; postklass.) (v. meisjes) klaarstaan, zich aanbieden (als prostituee) [in fornice];
- 9. (poët.) (v. projectielen) blijven steken, vastzitten; ➤ hasta stat terrā; ferrum in inguine stetit;
- 10. (poët.; postklass.) (recht) overeind staan, omhoogrijzen, oprijzen; ➤ aristae stant; stat turris ad auras; stant saetae; stant comae staan recht overeind; stat nive candidum Soracte; — m. abl.: vol zijn van; stat pulvere caelum;
- 11. (poët.) (v. gebouwen) (afgebouwd) staan, gebouwd zijn; ➤ iam stabant Thebae (Ov.);
- 12. (v. rotsen, gebouwen, steden e.d.) stevig, onwrikbaar staan, bestendig zijn, blijven bestaan; ➤ stante curia; moenia stabant; nec domus ulla nec urbs ~ poterit;
- 13. (metaf.) standvastig blijven, zich handhaven, standhouden, niet wankelen [in gradu; in acie];
- 14. blijven bij, vasthouden aan, volharden in (m. abl.; in m. abl.) [condicionibus; promisso; alcis decreto zich schikken naar; iudiciis; in sententia]; ➤ onpers. pass.: statur foedere men blijft bij;
- 15. vastgesteld of besloten zijn; ➤ alci sententia stat (m. inf.); tempus agendae rei nondum stat; stat sua cuique dies (Verg.); non stat, quid faciamus (Liv.) is niet afgesproken;
- 16. aan de kant staan van, partij kiezen voor (m. cum; ab; pro; tegen: contra; adversus; in m. acc.) [cum sociis; pro iure gentium; pro partibus ondersteunen; contra verum; adversus tyrannum]; ➤ qui nobiscum adversus barbaros steterunt; contra ~ weerstand bieden; fortuna cum barbaris stabat; dei cum Hannibale stant; victoria stat tecum adversus populi commoda; a senatu et a bonorum causa ~ achter de senaat en de zaak v.d. conservatieven staan;
- 17. berusten of aangewezen zijn op, afhankelijk zijn van, bepaald zijn door (m. abl.; in m. abl.); ➤ res Romana disciplinā militari stetit (Liv.); omnis in Ascanio stat cari cura parentis;
- 18. kosten, komen te staan op (m. abl. en gen.) [magno (pretio); centum talentis; pluris; gratis niets kosten]; ➤ victoria Poenis multo sanguine ac vulneribus stabat;
- 19. per alqm ~ liggen aan, de schuld zijn van (m. quominus of ne, soms ook quin: dat niet); ➤ per Afranium stetit, quominus proelio dimicaretur;
- 20. zich bevinden, verkeren [meliore loco; in dubio];
- 21. (Tac.) ophouden, tot staan komen; ➤ seditio stetit;
- 22. (v. strijd) gelijk opgaan, in evenwicht zijn [pugna];
- 23. (preklass.; poët.) (v.e. toneelstuk, acteurs, dichters) instemming of bijval vinden, in de smaak vallen.
站。立。站住不動。留。在。閒。不逃。不改。顯出。插住。穏。— animo (abl.) 醒人事。— animis 不失望。— conventis (dat.) 不廢約。— ei ad cyathum 爲其提壺。— decreto (dat.) senatus 遵行議事廳之諭。— judicio ejus 隨其意見。— in primis 于前營。— pulcherrime in senatu 于議事廳中大威儀。Per me stat 由我。我之故。Caelum caligine stat 天甚陰。Stat fabula 此戲悦人心。Sanguis stetit 血流止。 Stare loco nescit 不得安靜。Steteruntque comae 竪起髮來。Pulvere caelum stare vident 見天塵翳。Stat illi res centum talentis 其買此物百元寳。Victoria multo sanguine Poenis ac vulneribus stetit 白尼國之兵流多血受多傷以得勝。Non adhuc stat 未曾定此。Quid stas? 汝何閒乎。Per me non stat quominus haec fiant 此等事非吾所能阻也。Stet illud nobis 願此事彼此不改。Sto in aequo tibi 吾與汝齊。Stare ab eo vel cum eo vel pro eo 向彼。從之。Stare in eum 逆彼。Statur. p. 站住。
Suggest a Translation
See an image
- STA-, to stand, stand still, remain standing, be upright, be erect: cum virgo staret et Caecilia sederet: quid stas, lapis?T.: ad undam, V.: procul hinc, T.: propter in occulto: qui proximi steterant, Cs.: propius, H.: in gradibus concordiae: stans pede in uno, H.: signa ad impluvium, ante valvas Iunonis: Stabat acuta silex, V.: columna, H.: aeneus ut stes, in a bronze statue, H.: Gn. Quid agitur? Pa. Statur, T.—To stand firm, remain in place, be immovable, last, remain, continue, abide: cui nec arae patriae domi stant, Enn. ap. C.: nec domus ulla nec urbs stare poterit: stantibus Hierosolymis: classem in portu stare, is moored, L.: stant litore puppes, V.: hasta, Quae radice novā, non ferro stabat adacto, stuck fast, O.: stare nobis videtur, at iis qui in navi sunt moveri haec villa, to be motionless: Stantibus aquis, when the sea is at rest, O.: stantes oculi (of owls), staring, O.: stant lumina flammā, are fixed orbs of fire, V.—To remain, tarry, linger, delay, wait: in illo nidore: aut stantem comprendere, aut fugientem consequi, while he lingered: Sto exspectans, si quid mihi inperent, I wait, T.—To stand in battle, fight, hold one's ground, stand firm: ut ignavus miles fugiat . . . cum ei, qui steterit, etc.: hostis non stetit solum, sed Romanum pepulit, L.: comminus, Cs.: Inque gradu stetimus, certi non cedere, O.—Of a battle, to stand, continue: ibi aliquamdiu atrox pugna stetit, L.: ita anceps dicitur certamen stetisse, to have been indecisive, L.— Of buildings or cities, to stand complete, be built, be finished: intra annum nova urbs stetit, L.: Moenia iam stabant, O.: stet Capitolium Fulgens, H.—To stand out, stand upright, stand on end, bristle up, stiffen, be rigid: steterunt comae, V.: in vertice cristae, O.: stat glacies iners, H.: Vides ut altā stet nive candidum Soracte, i. e. stands out, H.: pulvere caelum Stare vident, i. e. like a mass of dust, V.—Fig., to stand, be erect, be undisturbed: mentes, rectae quae stare solebant: utinam res p. stetisset.—Impers., with perand acc.of person, to depend on, be chargeable to, lie at the door of, be due to, be the fault of: ut per me stetisse credat, Quo minus haec fierent nuptiae, that it was my doing, T.: ubi cognovit per Afranium stare, quo minus proelio dimicaretur, Cs.: nec, quo minus perpetua cum eis amicitia esset, per populum R.stetisse, L.: quoniam per eum non stetisset, quin praestaretur (fides), it was not his fault, L.: ne praestaremus per vos stetit, qui, etc., L.—Ellipt.: Id faciam, per me stetisse ut credat (sc. quo minus haec fierent nuptiae), T.: per quos si non stetisset, non Dolabella parentasset, etc., but for whose opposition.—To stand firm, be unshaken, endure, persist, abide, remain, continue: res p. staret: qui illam (rem p.) cadere posse stante me non putarant: regnum puero stetit, L.: Dum stetimus, O.: Stas animo, H.: Gabinium sine provinciā stare non posse, subsist: cum in senatu pulcherrime staremus, held our ground: si in fide non stetit: siin eo non stat: in sententiā, L.: suis stare iudiciis, to stand by: si qui eorum decreto non stetit, Cs.: stare condicionibus: qui his rebus iudicatis standum putet: famā rerum standum est, L.—To be fixed, be determined: Pa. vide quid agas. Ph. Stat sententia, I am resolved, T.: Hannibal, postquam ipsa sententia stetit, pergere ire, L.: neque adhuc stabat, quo, etc., was it decided: mihi stat alere morbum, N.: Stat casūs renovare omnīs, V.—To rest, depend, be upheld, lie: disciplinā stetit Romana res, L.: spes Danaum Palladis auxiliis stetit, V.: famā bella stare, Cu.: Omnis in Ascanio stat cura parentis, V.—Of plays and actors, to stand, be approved, please, take, succeed: partim vix steti, T.: Securus, cadat an stet fabula, H.—To take part, take sides, stand: contra civium perditorum dementiam a bonorum causā: a mendacio contra verum: cum Hannibale, L.: pro meā patriā, L.: vobiscum adversus barbaros, N.: pro signis, O.: pro meliore causā, Cu.: Iuppiter hac stat, stands at your side, stands by you, V.: unde ius stabat, ei (populo) victoriam dedit, on whose side, L.; cf. in Darei partibus, Cu.—Of price, with abl.of price, to stand in, come to, cost: haud scio an magno detrimento certamen staturum fuerit, L.: Polybius scribit, centum talentis eam rem Achaeis stetisse, cost the Achaeans, L.: sit argumento tibi gratis stare navem: magno stat magna potentia nobis, O.
-
…caeli spiritus esse iucundus, cum scias esse horum neminem qui nesciat te pridie Kalendas Ianuarias Lepido et Tullo consulibus stetisse in comitio cum telo, manum consulum et principum civitatis interficiendorum causa paravisse, sceleri ac furori tuo non mentem…
Cicero, in Catilinam
-
…extulit, quod vivis nobis egressus est, quod ei ferrum e manibus extorsimus, quod incolumis civis, quod stantem urbem reliquit, quanto tandem illum maerore esse adflictum et profligatum putatis iacet ille nunc prostratus, Quirites, et…
Cicero, in Catilinam
-
…non tam milites acris quam infitiatores lentos esse arbitror. qui homines ; quam ; primum, si stare non possunt, conruant, sed ita ut non modo civitas sed ne vicini quidem proximi sentiant. nam illud…
Cicero, in Catilinam
-
…exercitus nostri, verum etiam si edictum praetoris ostendero, concident. hos quos video volitare in foro, quos stare ad curiam, quos etiam in senatum venire, qui nitent unguentis, qui fulgent purpura, mallem secum suos…
Cicero, in Catilinam
-
…Latiis aderis, cum laeta triumphum vox canet et visent longas Capitolia pompas postibus Augustis eadem fidissima custos ante fores stabis mediamque tuebere quercum, utque meum intonsis caput est iuvenale capillis, tu quoque perpetuos semper gere frondis honores .…
Ovid, Metamorphoses
-
…ludere. Hice hoc munere arbitrantur Suam Thaidem esse. Plurima salute Parmenonem Summum suum impertit Gnatho. Quid agitur Statur. Video. Numquidnam quod nolis vides Te. Credo ; at numquid aliud Quidum Quia tristis es. Nihil…
Terence, Eunuchus
-
…gurgite ab alto quam multae glomerantur aves, ubi frigidus annus trans pontum fugat, et terris immittit apricis. Stabant orantes primi transmittere cursum, tendebantque manus ripae ulterioris amore. Navita sed tristis nunc hos nunc accipit illos ,…
Vergil, Aeneid
-
…ubi libatos inroravere liquores vestibus et capiti, flectunt vestigia sanctae ad delubra deae, quorum fastigia turpi pallebant musco stabantque sine ignibus arae. Ut templi tetigere gradus, procumbit uterque pronus humi gelidoque pavens dedit oscula saxo atque ita…
Ovid, Metamorphoses
-
…qua terra patet, fera regnat Erinys. In facinus iurasse putes. Dent ocius omnes quas meruere pati sic stat sententia poenas. Dicta Iovis pars voce probant stimulosque frementi adiciunt, alii partes adsensibus inplent. Est tamen humani…
Ovid, Metamorphoses
-
…. Amastri Pontica et Cytore buxifer, tibi haec fuisse et esse cognitissima ait phasellus ; ultima ex origine tuo stetisse dicit in cacumine, tuo imbuisse palmulas in aequore, et inde tot per impotentia freta erum tulisse, laeva…
Catullus, Carmina