strenua Save Georges Gaffiot 2016 Du Cange strēnua, s. strēna. 1 strēnŭa, æ, f. , c. strena : CIL 6, 10234, 8. STRENUA, εὐαρχισμός, in Gloss. Lat. Græc. Leg. Strena vel Strenna. Vide Casaubon. ad Sueton. in Tiberio pag. 371. et supra Strena.