About Report a problem

Menu

strepere

strepere [CL] 1 to make a loud noise; b (as sign of grief). c (tr.) to signal or communicate by loud noise. silvae ~unt Aldh. PR 131; ~o ic hlyde, ~ui, ~itum Ælf. Gram. 168; flamma facem suam illuminat, et clauso cubiculo intus ~ere, intus grassari ardor inimicus ceperat Gosc. Edith 71; cum cornua rauco strepuissent cantu [cf. Verg. Aen. VIII 2] H. Hunt. HA VII 25; sepe strepens monte strepitus nolens dat in ede D. Bec. 1099; si sit ibi chorda, que rauce sonet, aut ~at, ‥ ad consonantiam reducatur P. Blois Ep. 142; dormiens ‥ ~uit Map NC V 6 f. 71 (v. restrepere).  b familia vero pro morte pueri, vel casu viri Dei, ~ere, plangere, ejulare non destitit Alcuin Hag. 687D.  c organant tibi olores interitum et anser salutem ~it Map NC IV 3 f. 44v. 2 to shout confusedly. pena unius reduxit ad sanitatem ceteros, ne furerent, ne ~erent, ut loca sancta intaminata relinquerent W. Malm. GP V 256; paralitica surrexit ‥ ~entibus et rem percunctantibus monachis, letantibus cunctis Ib. V 259; dumque strepunt abeunt, redeunt, regem benedicunt R. Maidstone Conc. 300. 3 to resound, be filled with sound. ~ebat ‥ omnis aula murmure W. Malm. GP I 57.

Saved

Recent