Logeion | strepitus

strĕpĭtus, ūs (gen. strepiti, Enn. ap. Non. 490, 8; or Trag. v. 205 Vahl.), m. [strepo].

I Lit., a (wild, confused) noise, din of any kind; a clashing, crashing, rustling, rattling, clattering, clanking, rumbling, etc. (class. and very freq.; cf.: crepitus, stridor, fragor): strepitus, fremitus, clamor tonitruum, Poët. ap. Cic. Fam. 8, 2, 1; cf.: strepitus, crepitus, sonitus, tonitrus, Plaut. Am. 5, 1, 10 (1062): molarum strepitus, Enn. ap. Non. 506, 3 (Com. v. 7 Vahl.): fluminum, Cic. Leg. 1, 7, 21: strepitu nullo clam reserare fores, Tib. 1, 8, 60; so, ingens valvarum, Hor. S. 2, 6, 112: audis quo strepitu janua remugiat, id. C. 3, 10, 5: rotarum, Caes. B. G. 4, 33; Hor. Ep. 1, 17, 7: obscenus, i. e. ventris, Petr. 117, 12 et saep.: comitum conventus, strepitus, clamor mulierum Fecere, ut, etc., Ter. Hec. 35: non strepitu, sed maximo clamore, Cic. Verr. 1, 15, 45 (cf. id. Agr. 3, 1, 2): inde fragore gravi strepitus loca terret, Ov. M. 11, 365: prae strepitu et clamore, Liv. 2, 27, 8: magno cum strepitu ac tumultu castris egressi, Caes. B. G. 2, 11; so (with tumultus) id. ib. 6, 7, 8; Cic. Att. 13, 48, 1: concursus hominum forique strepitus, id. Brut. 92, 317: Romae, Hor. C. 3, 29, 12: inter strepitum tot bellorum, Liv. 4, 1, 5; cf.: sententiarum vanissimus strepitus, Petr. 1, 2.—In plur.: canis, sollicitum animal ad nocturnos strepitus, Liv. 5, 47, 3: vino, strepitibus clamoribusque nocturnis attoniti, id. 39, 15, 9.—
II Poet., transf., a (measured, regular) sound: citharae, Hor. Ep. 1, 2, 31: testudinis aureae, id. C. 4, 3, 18: tibicinae, id. Ep. 1, 14, 26.

strepitus, ūs, m. (strepo), I) jedes verworrene, wilde Geräusch, Getöse, Lärm, Rasseln, Rauschen, Knallen, Klirren usw., Plaut., Cic. u.a.: rotarum, Caes.: fluminum, Cic.: valvarum, Hor.: molarum, Enn.: telorum, Tac.: saevi belli, Lucan.: pedum, Tibull.: non strepitu, sed clamore, Cic.: inter strepitum tot bellorum, Liv.: labiorum in se collisorum (= poppysma), Schol. Iuven.: sententiarum vanissimus strepitus, Petron.: strepitus obscenus, ein Furz, Petron. – Plur., strepitus nocturni, Liv.: strepitus clamoresque, Liv.: strepitus per pudenda corporis expressi, Min. Fel. – II) poet. übtr., das geregelte Tönen eines Musikinstrumentes, der Klang, das Rauschen, citharae, Hor.: tibicinae, Hor. – ➳ heterokl. Genet. Sing. strepiti, Enn. fr. scen. 157.

1 strepitus v. estrepitus

2 strepitus [CL] 1 noise. b (of voice or mus. instrument) (loud) sound. audierunt accensa domu ~um ignis V. Cuthb. II 6; porcinus paganorum ~us contra immunem ecclesiae castitatem saeviens spumosis dentibus acriter grunnire desisteret Aldh. VirgP 45; quotienscumque [hostium] revolvebatur, eximium dare solebat ~um Lantfr. Swith. 27; tanquam confuso inordinatoque ~u, invitis auditoribus fastidia pariant tediosa Gir. TH III 11; palmam palma verberare / cum ingenti strepitu Walt. Wimb. Van. 34; fragor arborum, strepidus pedum Bacon XV 233. b citharae crepitent strepituque tubae modulentur Aldh. Aen. 13 (Barbita) 2; apud Deum purus intellectus est sine ~u et diversitate linguarum Bede Gen. 17C; quatinus circumcirca pervagantes vocibus aut tubarum ~u sibi mutuo innuerent Abbo Edm. 12; ex multimodo corniculantium ~u canumque latratu B. V. Dunst. 14; non quod opus sit ~u locutionis Pull. Sent. 1007C; non solum vocis ~u, sed etiam intimo cordis affectu Ailr. Serm. 467A. 2 clamour, uproar. ignotae linguae nimio ~u accepto, rem sinistram arbitrati ‥ civitati ‥ flammam injecerunt W. Poit. II 30; eum in regem blasphemare uno ~u conclamavere Eadmer V. Anselmi II 16; fatigatis ‥ eis a proprio ~u, sedatoque tumultu, Anselmus ad verba sua remeat Id. HN p. 98; significat ~um qui circa crucem fiebat turbatis celestibus et terrestribus Hon. GA 571B; si quis vero ~um fecerit, eiciatur Ric. Angl. Summa 27. 3 turmoil, hubbub, commotion, business (also fig.). b (pejorative, ~us judicialis or sim., also absol.) legal wrangling. c798 dum illi ab omni ~u secularis inquietudinis soli Deo vacare desiderant Alcuin Ep. 138; c801 nos pacifice a ~u hujus seculi liberavit Ib. 242; 1075 omnis ~us bellorum ‥ in Anglica terra quievit Lanfr. Ep. 35 (35); quid agendum sit in tam insperato ~u consilium a te deposco Ord. Vit. X 20 p. 124; turbatio de successore subjectos inter bellicos ~us aliquandiu detinuit Ib. XIII 10 p. 23; 1197 ab uberibus desiderate quietis nullus negotiose vite ~us vos avellat P. Blois Ep. 138; 1224 cum non habeas juris peritiam, et propter judiciorum ~um contingat in te sancte contemplationis otium impediri Reg. Malm. II 388. b 1238 easdem decimas ‥ ecclesie beati Pauli restituimus sine ~u judiciali pacifice et perpetue possidendas E. Ch. S. Paul. 76; ? 1270 eum et heredes suos ‥ excommunicare sine cause cognicione et ~u judiciali et dictam sentenciam aggravare prout crudelius voluerit Cart. Bilsington 89; 1282 sanare fecit plagam suam sine aliquo ~u versus predictum R. faciendo IMisc 41 (16); 1291 potestatem ‥ sine ~u judicii et figura ‥ controversiam ‥ decidendi Mon. Francisc. II 36; 1303 obligamus ‥ bona nostra ‥ distringenda ‥ sine ~u judiciali adjudicanda Reg. Whet. II 343; 1332 causas ‥ nobis audiendas, simpliciter et de plano ac sine ~u judiciario et figura ac fine debito terminandas commisit Lit. Cant. I 512; c1430 litium tractatus ‥ qui ‥ pacifice absque juris ~u procedunt Reg. Whet. II 414; 1462 sine ~u et figura judicis Ch. Edinburgh 105.

strĕpĭtŭs, (9) ūs, m. (strepo), ¶ 1 bruit, vacarme, tumulte : [de foule] Cæs. G. 2, 11, 1 ; 6, 7, 8 ; Cic. Att. 12, 48, 1 ; Br. 317 || manifestations bruyantes [dʼapprobation ou de blâme] : Cic. Verr. 2, pr. 45 ; Agr. 3, 2 || pl., Liv. 5, 47, 3 ; 39, 15, 9 ¶ 2 [bruits divers] : fluminum Cic. Leg. 1, 21, murmure des eaux courantes ; rotarum Cæs. G. 4, 33, fracas des roues || craquement, grincement des portes : Tib. 1, 8, 60 ; Hor. O. 3, 10, 5 || [poét.] son de la lyre : Hor. Ep. 1, 2, 31 ; O. 4, 3, 18.

➳ gén. strepiti Enn. d. Non. 490, 8.

strepitus, ūs m (strepo)

1. lawaai, geraas, herrie [fluminis het bruisen; rotarum geratel; valvarum het kraken; armorum gekletter; bellorum];
2. (poët.) klank, toon (van instrumenten) [citharae; testudinis aureae; tibicinae];
3. luidruchtigheid, geschreeuw [popularis; senatūs; nocturnus];
4. drukte, bedrijvigheid [forensis].

strepitus , us. m.
响聲。美聲。排塲。豪强。Audire aliquid in strepitu 聽混聲。

Suggest a Translation
See an image

, vox fori Anglici, Destructio, prostratio, mutilatio, idem quod Estrepamentum. Vide in hac voce. Strepitum et vastum facere, in vett. rescriptis forensibus apud Spelman. et Th. Blount in Nomolex. Anglic. , Eadem notione, in Charta Edwardi Reg. Angl. apud Rymer. tom. 14. pag. 545 : Annum, diem, Streppum, vastum, et deodanda, ac omnia alia quæ ad nos, hæredes vel successores nostros pertinere possent vel deberent, tam de dictis anno, die, vasto et Streppo, quam de murdris, etc. Pluries ibi. , Ambages forenses, formulæ. Charta ann. 1300. apud Kennett. Antiquit. Ambrosd. pag. 344 : Quod possint eos et eorum successores per omnem censuram ecclesiasticam ad omnium et singulorum premissorum observationem absque articuli seu libelli petitione et quocunque Strepitu judiciali compellere. Strepitus judicii, in Correct. Statut. Cadubrii cap. 134. Vide supra in Planum. Nostris Strepit, eadem acceptione. Lit. ann. 1356. tom. 4. Ordinat. reg. Franc. pag. 182. art. 8 : Nous voulons estre procedé de par nous contre eulx le mieux, le plus diligemment et rigoureusement que on le porra faire selon raison, sommiairement et de plain, sanz Strepite et figure de jugement. Stripit, in aliis ann. 1374. tom. 6. earumd. Ordinat. pag. 517.

strepitus ūs, m

strepo, a confused noise, din, clash, crash, rustle, rattle, clatter, murmur: strepitus, fremitus, clamor tonitruum: ingens Valvarum, H.: rotarum, Cs.: neque decretum exaudiri prae strepitu et clamore poterat, L.: concursus hominum forique strepitus: canis, sollicitum animal ad nocturnos strepitūs, L.—Of music, a sound: citharae, H.: testudinis aureae, H.

Menu

Word wheel

strepitus

BWL

Frieze-Dennison Vergil

Saved

Recent