strigosus
strigosus, lean, lank, thin, meagre
Could not find strigoso in Logeion dictionaries.
strigoso Adjective: neuter ablative singular, Adjective: masculine dative singular, Adjective: neuter dative singular, Adjective: masculine ablative singular of strigosus
strĭgōsus, a, um, adj. [stringo], lean, lank, thin, meagre (mostly poet. and in post-Aug. prose).
- I Lit.: equum nimis strigosum et male habitum, sed equitem ejus uberrimum et habitissimum viderunt, Massur. Sabin. ap. Gell. 4, 20, 11, and ap. Non. 168, 26: canis (opp. obesus), Col. 7, 12, 8: hic strigosus bovinatorque, Lucil. ap. Gell. 11, 7, 10.—Comp.: equi, Liv. 27, 47: hinno strigosior, Maecen. ap. Suet. Vit. Hor. —Sup.: (capella) strigosissimi corporis, Col. 7, 6, 9.—*
- II Trop., of an orator, meagre, dry, tasteless, Cic. Brut. 16, 64.
strigōsus, a, um (1. striga), schmächtig, mager, dürr (Ggstz. obesus), v. Pers., canis, Colum.: equus nimis st., Masur. Sabin. fr.: equi strigosiores, Liv.: (ut capra) largi sit uberis et non strigosissimi corporis, Colum. – bildl., strigosior, v. Redner, Cic. Brut. 64.
intervallum turmarum ‥ in quo equi stringuntur. unde etiam ~i dicuntur corpore macilento
est ‥ ~um genus [canum ], in quo alii majores sunt, alii minores; alii pilo sessili, alii hirto
strĭgōsus, a, um, efflanqué, maigre : Col. Rust. 7, 12, 8 ; equi strigosiores Liv. 27, 47, 1, chevaux plus maigres ; capella strigosissimi corporis Col. Rust. 7, 6, 9, chèvre au corps tout efflanqué || [fig.] Cic. Br. 64.
➳ stricosus Lucil. Sat. 417.
(strigōsus)
adj.
- STRAG-, lean, lank, thin, meagre.—Only comp: strigosiores equi, i. e. worn out, L.—Fig., of an orator: strigosior, too meagre.