stulte
stulte, foolishly, sillily, stupidly
stultē, adv., v. stultus fin.
stultē, Adv. m. Compar. u. Superl. (stultus), töricht, einfältig, albern (Ggstz. prudenter, sapienter), Komik., Cic. u.a.: hand st. sapis, du bist gar nicht dumm, gar klug, Ter.
quicumque mala pro bonis ~e rationando elegerit
corporis infirmitatem patiens ~e agit si sibi medicinam adhibere neglexerit
~e et amare locuti estis ad hanc horam
R. T. in misericordia quia ~e intravit forestam cum arcu et sagittis
monachus dixit se ~e excommunicasse et revocavit sentenciam
de communi detrimento nequiter et ~e letati fuimus
quia sacerdos non potest vel absens est vel ~e non vult ‥ et mors iminet puero
durum illis visum est quod ait: ‘nisi quis manducaverit carnem meam, non habebit vitam aeternam.’ acceperunt illud ~e
stultē (11) (stultus), sottement, follement : Cic. Sulla 70 ; Leg. 2, 16 ; stultius Liv. 30, 13, 14 ; -tissime Cic. Nat. 2, 70.
stultē adv.with comp.and sup.
- stultus, foolishly, sillily, stupidly: Factum a nobis stultest, T.: haud stulte sapis, you are no fool, T.: stultius illum quam se duxisse, L.: multa improbe fecisti, unum stultissime.