stultiloquentia
stultĭlŏquentĭa, ae, f. [stultiloquus],
- silly talk, babbling, stultiloquence, Plaut. Trin. 1, 2, 185 (223).
stultiloquentia, ae, f. (stulte u. loquor), das einfältige Gerede, Gewäsch, Plaut. trin. 222.
stultĭlŏquentĭa, æ, f. , Pl. Trin. 222, et stultĭlŏquĭum, ĭī, n. , Pl. Mil. 296, sot langage.