stultiloquium
stultĭlŏquĭum, ii, n. [stultiloquus],
- silly talk, babbling, stultiloquy, Plaut. Mil. 2, 3, 25 (296); Hier. Eph. 5, 3; Vulg. Eph. 5, 4.
stultiloquium, iī, n. (stulte u. loquor) = μωρολογία (Gloss. II, 374, 49), das einfältige Gerede, Gewäsch, Plaut. mil. 296. Vulg. Ephes. 5, 4 u.a. Eccl.
blasphemiae ~um est dicere esse hominem sine peccato(
hunc sacratissimum mentis statum, non solum ~a, sed etiam multiloquia evertunt
de Radulfo Grosso xx sol. pro ~o
magnus lapis timor Dei est qui ‥ ori nostro ‥ a ~o et multiloquio ‥ ponit custodiam
E. de L. in misericordia pro ~o facto coram justiciariis
inter ~um et nulliloquium nichil erat medium