submisse
submisse, softly, gently, calmly, modestly
submissē (summissē), Adv. (submissus), I) v. der Rede = gelassen, sanft, leise (Ggstz. contente), dicere, Cic.: Demosthenes submissius a primo, Cic.: sciscitari submissius, leiser, Petron. – II) v. Charakter = mit Herablassung, demütig, bescheiden, ohne Stolz, supplicare, Cic.: submissius nos geramus, Cic.
quamvis ipse nec multum palam legeret nec nisi summisse cantitaret
suppressim, ~e
clamor hinc attollitur, illinc ~e gemunt suspiria
recentes demones ‥ / altis clamoribus astra percutiunt, / sed quidam demones qui jam deficiunt, / pre lassitudine submisse grunniunt
liceat ‥ in mensa et alibi omni tempore dicere necessaria breviter et ~e
cantor omnem cantum ‥ poterit emittere et submittere. si quis ~e inciperit, pro voto suo emittet. et si quis altius equo cantum promiserit, cantor submittet
nec te exaltes, sed potius submisse incedas
submissē (13) (summ-) (submitto), [fig.] dʼune manière abaissée : a) [rhét.] dans un style simple, modeste, sans éclat : Cic. de Or. 2, 215, etc.; submissius a primo Cic. Or. 26, dʼun ton assez modéré, calme au début ; b) dʼune façon modeste, humble : Cic. Planc. 12 ; Tac. H. 3, 9 ; summissius se gerere Cic. Off. 1, 90, se comporter avec plus de modération.