subornator
sŭbornātor, ōris, m. [suborno],
- an instigator, abettor, suborner (post-class.): subornatores ac delatores puniuntur, Paul. Sent. 5, 13: servorum, Lampr. Commod. 19 fin.: subornatore et conscio praefecto praetorio, Amm.15, 5, 4
subōrnātor, ōris, m. (suborno), der Anstifter, Paul. sent. u. Spät.
~ores et corruptores presertim in causis matrimonialibus ‥ repellantur
sŭbōrnātŏr, ōris, m. (suborno), suborneur : Ps. Paul. Sent. 5, 13 ; Amm. 15, 5.