suborno
suborno, to fit out, furnish, provide, supply, equip
sŭb-orno, āvi, ātum, 1, v. a.
- With the idea of the verb predominating, to fit out, furnish, provide, equip, adorn (class.; syn. instruo): aliquem pecuniā, Anton. ap. Cic. Phil. 13, 16, 32: vigilanter nervoseque nos, qui stamus in acie, subornes, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 23, 6: paenulati isti in militum cultum subornati, Sen. Ben. 3, 28, 4: praeturae insignia invasit, praecedentibus in modum lictorum subornatis, Val. Max. 7, 3, 10: qui se ipse norit, intelliget, quemadmodum a naturā subornatus in vitam venerit, Cic. Leg. 1, 22, 59; cf.: homo non eruditus nec ullis praeceptis contra mortem aut dolorem subornatus, Sen. Ep. 24, 5: leporem pinnis, Petr. 36.—
- II With the idea of the preposition predom., to incite secretly, to instigate, suborn (class.; cf.: seduco, suppono): fictus testis subornari solet, Cic. Caecin. 35, 71: falsum testem, id. Rosc. Com. 17, 51: testem, Quint. 5, 7, 32; cf.: accusatores esse instructos et subornatos, Cic. Vatin. 1, 3: medicum indicem subornabit, id. Deiot. 6, 17: hominem subornatis, qui sibi manus adlatas esse dicat, id. Clu. 59, 163: militem, ut perferret nuntium, Liv. 34, 31: Macedonas tres ad caedem regis subornat, id. 42, 15, 3: percussorem, Suet. Ner. 34; Liv. 44, 44, 4: fratrem, Curt. 6, 10, 16: ab eo subornati falsis criminibus occupant aures, id. 10, 1, 36: parentes interfectorum, Just. 14, 6, 6: ceterosque, ejusdem amentiae, in corpus meum subornavit, Curt. 6, 9, 5: regem in bellum, Just. 9, 7, 7: ad occupandum regnum filium, id. 12, 14, 6; 11, 11, 6.
sub-ōrno, āvī, ātum, āre, I) ausrüsten, zustutzen, versehen mit etwas, schmücken, alqm pecuniā, Anton. in Cic. ep.: a natura subornatus, Cic.: leporem pinnis subornatum, Petron. – bildl., legati subornati criminibus, denen die vorzubringenden Beschuldigungen an die Hand gegeben waren, Liv. – II) jmd. in Bereitschaft halten, bestellen, A) im allg., Petron. 26, 9. – B) insbes., jmd. insgeheim zu einer schlechten Tat anstiften, anstellen, fictum testem, Cic.: accusatorem, Cic.: alqm adversus Charetem, Nep.: alqm in bellum, Iustin.: militem, ut perferat nuntium etc., Liv.: quosdam, ut conquererentur, Curt.: percussorem alci, Suet.: m. dopp. Acc., alqm falsum testem (als f.Z.), Cic. Rosc. com. 51. – subst. subornati ab alqo, Curt. 10, 1 (5), 36.
sŭbōrnō, (11) āvī, ātum, āre, tr., ¶ 1 [pr. et fig.] équiper, pourvoir, armer, munir : aliquem pecunia Ant. d. Cic. Phil. 13, 32, munir qqn dʼargent ; a natura subornatus Cic. Leg. 1, 59, pourvu, doué par la nature, cf. Sen. Ep. 24, 5 ; Ben. 3, 28, 4 ¶ 2 préparer en dessous, en secret, suborner : Cic. Cæc. 71 ; Com. 51 ; medicum indicem Cic. Dej. 17, suborner un médecin pour en faire un révélateur ; aliquem ad rem Liv. 42, 15, 3, suborner qqn pour une chose ; ab subornato ab se litteras accepit Liv. 44, 44, 4, il reçut une lettre dʼun affidé quʼil avait soudoyé.
- 1. (stiekem) uitrusten, uitdossen;
- 2. (metaf.) heimelijk instrueren of laten optreden [accusatorem; (m. dubb. acc.) alqm falsum testem]; (ook m. ut).
sub-ōrnō āvī, ātus, āre,
- to fit out, furnish, provide, supply, equip: pecuniā Brutum, Anton. ap. C.: a naturā subornatus in vitam venire: legati subornati criminibus, L.—To employ as a secret agent, incite secretly, instigate, suborn: fictus testis subornari solet: Macedonas trīs ad caedem regis, L.: ab eo subornati falsis criminibus occupant aurīs, Cu.: falsum testem Cluvium: ab subornato ab se per fallaciam litteras accepit, by the hand of a secret hireling, L.