succensio
succensĭo, ōnis, f. [succendo],
- a setting on fire, kindling (late Lat.): lavacri, i.e. a heating, Amm.31, 1, 2: prunarum nimia, id. 25, 10, 13: matutina succensio, Tert. Res. Carn. 12.
succensĭo, ōnis, f. [succenseo],
- anger, irritation, indignation: memoriam succensionis obliterare, Symm. Ep. 5, 35.
1. succēnsio, ōnis, f. (v. succendo), das Anzünden, Entzünden, a) übh.: prunarum immensa, Amm. 25, 10, 13: matutina, das Aufgehen des Morgenlichtes, Tert. de res. carn. 12: gehennae ignis succensione non indiget, Greg. in Tob. 15, 35: non exstinguetur flamma succensionis (des Brandes), Vulg. Ezech. 20, 47. – b) die Heizung, assidue mandantes, congeri ligna ad Valentini lavacri succensionem, Amm. 31, 1, 2.
2. succēnsio, ōnis, f., s. suscēnsio.
si aliquod corpus ad ~onem aptum ei [sc. crystallo ] subponatur, facile in eo accenditur
1 succēnsĭō, ōnis, f. (succendo), embrasement, incendie : Amm. 25, 10, 13 || [fig.] Tert. Res. 12 || chauffage : Amm. 31, 1, 2.
2 succēnsĭō, v. suscensio.