succedo
succedo, to go below, come under, enter
he went under the roof the the sake of avoiding the rain
after his death his brother succeeded to the rule
- I To go below or under (so mostly poet.; syn. subeo).
- A Lit.
- 1 In gen., to enter, go under, come under: simul ac primum nubes succedere soli Coepere, to go under the sun, Lucr. 5, 286; cf. id. 6, 402: tectum, cui imbris vitandi causā succederet, Cic. Dom. 44, 116: maestae Succedunt ramis volucres, Val. Fl. 6, 505: succedere tectis, Ov. M. 2, 766; so, tectis, id. ib. 8, 549; Verg. A. 1, 627: rex jussae succedit aquae, Ov. M. 11, 142: tecto et umbrae, Verg. G. 3, 418: antro, id. E. 5, 6 and 19: tumulo sineret succedere terrae, i. e. to be buried, id. A. 11, 103; cf.: serpens imo Successit tumulo, id. ib. 5, 93.—
- 2 In partic., to go from under; to go up, mount, ascend: alto caelo, to mount, ascend, Verg. G. 4, 227: in arduum, Liv. 5, 43; cf.: hoc itinere est fons, quo mare succedit longius, Caes. B. C. 2, 24: muros, Liv. 27, 18, 13; 31, 45, 5; Tac. A. 2, 20; Sil. 10, 597: tumulum, Liv. 22, 28 et saep. — Absol.: erigi scalas jussit ac promptissimum quemque succedere, Tac. A. 2, 81.—Poet.: in montem succedere silvas Cogebant, to retreat to the mountains, Lucr. 5, 1370.—
- B Trop.
- 1 To come under, submit to any thing: omnes sententiae verbaque omnia ... sub acumen stili subeant et succedant necesse est, Cic. de Or. 1, 33, 151: externae dominationi, quam in suis timuerunt, sponte succedunt, Just. 8, 2, 2: succedoque oneri, take up, Verg. A. 2, 723: nec qui succederet operi inventus est, undertake, Plin. 35, 10, 36, § 92.—
- 2 To go up, mount, ascend: a pedibusque minutatim succedere frigus Non dubitabat, Lucr. 6, 1191: ad summum honorem, id. 5, 1122: ille ad superos Succedet famā, Verg. A. 12, 235: aurum in summum successit honorem, Lucr. 5, 1275.—
- II To approach, draw near (class. and freq.).
- A Milit. t. t., to march on, advance, march up to, approach (class. and freq.; cf.: invado, progredior): sub primam nostram aciem successerunt, Caes. B. G. 1, 24: sub montem, id. B. C. 1, 45: supra hostium munitionem, Sisenn. ap. Non. 91, 23: ad castra hostium infestis signis, Liv. 7, 37: ad stationes hostium, id. 30, 8: ad hostium latebras, id. 10, 14: ad urbem, id. 26, 44: ad moenia, id. 44, 31: sub ipsum vallum, id. 31, 36, 5: ad portūs claustra, Curt. 4, 5, 19: celeriter ad molem, id. 4, 3, 2: moenibus, Liv. 10, 34; 24, 19: munimentis, id. 9, 14: munitionibus, Auct. B. Alex. 30, 4: portas succedunt, Caes. B. G. 2, 6: murum, Liv. 38, 9.—Absol.: classis paulatim successit, Tac. A. 3, 1.—Impers. pass.: ubicumque iniquo successum est loco, Liv. 9, 31.—
- B To follow, follow after, take the place of, relieve, come into the place of, succeed; to succeed to, receive by succession (syn. subsequor).
- 1 Lit.: ut integri et recentes defatigatis succederent, Caes. B. G. 5, 16; 7, 41; id. B. C. 3, 94; cf. Liv. 9, 32; Ov. M. 13, 134: in stationem, Caes. B. G. 4, 32: in pugnam, Liv. 9, 27; for which, proelio, id. 6, 4: in paternas opes, id. 21, 3: in Pompeii locum heres, Cic. Phil. 2, 25, 62; cf.: Sequani principatum dimiserant. In eorum locum Remi successerant, Caes. B. G. 6, 12: ego in ejus quem occidissem succederem locum, Liv. 40, 12, 13: succedam ego vicarius tuo muneri, Cic. Verr. 2, 4, 37, § 81; 2, 3, 51, § 120; id. Fam. 3, 3, 1; cf. id. Fl. 14, 33; 21, 49: qui regno successit, Plin. 36, 27, 70, § 204: post ejus mortem frater regno successit, Just. 17, 3, 6: in hujus locum filia regno successit, id. 2, 4, 17; but: in regnum, id. 7, 2, 2: huic Mithridates filius succedit, id. 42, 2, 3: ad alteram partem succedunt Ubii, follow, come next, Caes. B. G. 4, 3.—Of things: aspicit in teretes lignum succedere suras, Ov. M. 11, 80. — Impers. pass.: non solum, quod tibi succederetur, sed quod Gabinio non succederetur, Cic. Pis. 36, 88: te antea, quam tibi successum esset, decessurum fuisse, id. Fam. 3, 6, 2.—
- 2 Trop.
- a To come or enter into a relation: in affinitatis jura, Just. 7, 3, 9.—
- b To follow, follow after, succeed.
- α In time: successit ipse magnis (oratoribus), Cic. Or. 30, 105: horum aetati successit Isocrates, id. ib. 13, 40; cf.: nihil semper floret: aetas succedit aetati, id. Phil. 11, 15, 39: tertia post illas successit aënea proles, Ov. M. 1, 125: quorum priores duae probationi succedunt, Quint. 3, 9, 1: in Italiā violis succedit rosa, Plin. 21, 11, 39, § 68: etenim ei succedo orationi, quae, etc., I succeed, I speak after an oration, which, etc., Cic. Balb. 1, 4: consules, quo majori gloriae rerum gestarum succedere se cernebant, Liv. 4, 11, 2: rex ... succedens tantae caritati Hieronis, id. 24, 5, 1: ut bono succedenti regi difficilis aemulatio esset, id. 1, 48, 8.—
- β To follow, take the place of, succeed in value: cujus (purpurae) libra denariis centum venibat ... huic successit dibapha Tyria, quae in libras denariis mille non poterat emi, Nep. ap. Plin. 9, 39, 63, § 137: in vicem ejus (graminis) succedit decoctum, Plin. 24, 19, 118, § 179: non numero tantum amissorum civium, sed et dignitati, Just. 3, 5, 7: filii magnitudini patris successerunt, id. 19, 1, 2.—Pass. impers.: male gestis rebus alterius successum est, Liv. 9, 18, 15.—
- c Hence, to follow the nature or rule of any thing, to belong to a class or category (rare): succedere hanc quoque comparativo generi, Quint. 3, 10, 4: quae omnia succedunt legitimis quaestionibus, id. 3, 6, 71.—
- d Pregn.: res (alicui) succedit, or simply succedit, goes on well, is successful, prospers, succeeds (cf. evenit): lepide hoc succedit sub manus negotium, Plaut. Mil. 3, 2, 59 (871): negotium (ei) sub manus, id. ib. 4, 4, 7 (1143); id. Pers. 4, 1, 2 (450): quando hoc bene successit, Ter. Ad. 287: parum succedit, quod ago, id. And. 678: pleraque non succedunt, Varr. R. R. 3, 9, 16: quod res nulla successerat, Caes. B. G. 7, 26: inceptum non succedebat, Liv. 42, 58: nihil conceptae temere spei succedebat, id. 33, 5, 3: voti Phoebus succedere partem Mente dedit, Verg. A. 11, 794: si prospere prima successerint, Just. 9, 3, 7.—Absol.: hac non successit: aliā ingrediemur viā, Ter. And. 669: si quando minus succedet, Cic. Or. 28, 98: si ex sententiā successerit, id. Q. Fr. 2, 14, 1: si proinde, ut ipse mereor, mihi successerit, Planc. ap. Cic. Fam. 10, 4, 4: si successisset coeptis, Liv. 25, 37: inceptis, id. 24, 19: fraudi, id. 38, 25: facinori eorum, id. 40, 11 et saep.: successurumque Minervae Indoluit, Ov. M. 2, 788.—Pass.: cum omnia meā causā velles mihi successa, Cic. Fil. ap. Cic. Fam. 16, 21, 2.—Impers.: nolle successum non patribus, Liv. 2, 45, 5: ubicumque iniquo successum erat loco, id. 9, 31, 13 Weissenb. ad loc.
erat ‥ sarcitectoris, non cementarii artificio ex scindulis, non lapidibus, per ~ines [gl.: ] et epiros junctum atque compactumkevilis ‥ par le severunde ‥ ; succedo,cheverun ‥ evesingis
assint ‥ tingna vel tigilla per ~ines [vv. ll. succendines, succidines; gl.: ] ut lignum ad[par lé cheveru [n ]s ;heveses h ]ereat tegminibus sive cindulis sive plumbeis laminis
the severouse of a hous , ~o, in plurali ~ines
I aller sous : ¶ 1 pénétrer sous, sʼavancer sous, etc. : tecto et umbræ Virg. G. 3, 418, sʼabriter sous le couvert et lʼombre ; nubes succedere soli cœpere Lucr. 5, 286, les nuages ont commencé à passer sous le soleil ; imo tumulo Virg. En. 5, 93, pénétrer au fond du mausolée ¶ 2 [fig.] verba sub acumen stili subeant et succedant necesse est Cic. de Or. 1, 151, les mots nécessairement se présentent et se placent sous la pointe du style [de la plume] ; hoc negotium succedit sub manus Pl. Mil. 873, lʼaffaire nous vient sous la main, tout marche à souhait, cf. Pers. 450 || oneri Virg. En. 2, 723, se mettre sous un fardeau = sʼen charger, cf. Plin. 35, 92.
II aller de bas en haut ¶ 1 gravir, monter, escalader : alto cælo Virg. G. 4, 227, monter au haut du ciel ; in arduum Liv. 5, 43, 2, monter sur une pente escarpée ; in montem Lucr. 5, 1370, gravir les montagnes || fons, quo [= ad, in quem ] mare succedit Cæs. C. 2, 24, 4, une fontaine où monte la marée ; [av. acc.] succedere muros Liv. 27, 18, 13, monter à lʼassaut des murs, cf. Liv. 22, 28, 12 ; 31, 45, 5 ; Tac. Ann. 2, 20 ; [abst ] succedere Tac. Ann. 2, 81, monter à lʼassaut ; succedentes Liv. 26, 46, 1, les assaillants || sub aciem nostram Cæs. G. 1, 24, 5, sʼavancer vers nos lignes [placées sur une colline], cf. Cæs. C. 1, 45, 3 et 1, 45, 8 ¶ 2 [fig.] ad summum honorem Lucr. 5, 1122, sʼélever au faîte des honneurs, cf. Virg. En. 12, 235.
III aller près de, au pied de ¶ 1 sʼapprocher, sʼavancer [souvent avec lʼidée de monter, v. le § précédent] : ad urbem Liv. 26, 44, 7, sʼavancer vers la ville [qui est sur une éminence], cf. Liv. 7, 37, 7 ; 30, 8, 3 ; sub ipsum vallum Liv. 31, 36, 5, sʼavancer au pied du retranchement lui-même ; mœnibus Liv. 24, 19, 6, sʼapprocher des remparts, cf. Liv. 9, 14 ; 10, 34 || [av. acc.] murum Liv. 38, 9, 7, venir au pied des murailles ¶ 2 [fig.] a) ad alteram partem succedunt Ubii Cæs. G. 4, 3, 3, vers lʼautre côté sʼapprochent les Ubiens, de lʼautre côté tout proche habitent les Ubiens ; b) in affinitatis jura succedere Just. 7, 3, 9, devenir [par mariage] lʼallié (de qqn).
IV venir à la place de ¶ 1 venir remplacer, succéder : in stationem Cæs. G. 4, 32, 2, venir relever un poste ; in pugnam Liv. 9, 27, 10, remplacer les combattants ; defatigatis Cæs. G. 5, 16, prendre la place des troupes fatiguées, cf. Cæs. G. 7, 41, 2 ; C. 3, 94, 2 ; Liv. 9, 32 ; hostes defessi prœlio excedebant, alii integris viribus succedebant Cæs. G. 3, 4, 3, les ennemis, fatigués, se retiraient du combat, dʼautres avec leurs forces intactes prenaient leur place ¶ 2 [fig.] a) succéder dans une fonction : alicui Cæs. G. 6, 13, 9, succéder à qqn, cf. Cic. Verr. 2, 4, 81 ; Fl. 33 ; Fam. 3, 3, 1, etc. || part. pris substt succedentes Frontin. Aqu. 2, les successeurs [dans une fonction] ; [pass. imp.] tibi successum est Cic. Fam. 3, 6, 2, tu as un successeur, cf. Cic. Att. 5, 21, 3 ; Pis. 88 ; b) in locum alicujus, alicujus rei Cic. Phil. 2, 62 ; Fin. 1, 56, prendre la place de qqn, de qqch.
V venir à la suite [fig.] ¶ 1 succéder : horum ætati successit Isocrates Cic. Or. 40, à leur génération succéda Isocrate, cf. Cic. Or. 105 ; Phil. 11, 39 ; ei succedo orationi, quæ Cic. Balbo 4, je prends la parole après un discours qui ; [pass. imp.] male gestis rebus alterius successum est Liv. 9, 18, 15, on a pris la suite dʼopérations mal dirigées par le prédécesseur ¶ 2 se rattacher à : comparativo generi Quint. 3, 10, 4, se rattacher au genre dit comparatif, cf. Quint. 3, 6, 71 ¶ 3 aboutir à tel, tel résultat, avoir telle, telle issue : a) hoc bene successit Ter. Ad. 287, lʼaffaire a bien réussi ; res nulla successerat Cæs. G. 7, 26, 1, rien nʼavait réussi, cf. Varro R. 3, 9, 16 ; Liv. 35, 5, 3 ; 42, 58 ; b) [impers.] : hac non successit Ter. Andr. 670, par ce moyen il nʼy a pas eu de succès ; si quando minus succedet Cic. Or. 98, si par hasard le succès est moindre, cf. Cic. Q. 2, 14, 1 ; [avec dat.] si proinde ut ipse mereor mihi successerit Planc. d. Cic. Fam. 10, 4, 4, si jʼai le succès que je mérite ; si successisset cœptis Liv. 25, 37, 19, si lʼentreprise réussissait, cf. Liv. 38, 25 ; 40, 11, etc.; c) pass. [rare] : omnia velles mihi successa Cic. Fam. 16, 21, 2, tu souhaiterais que tout me réussît ; d) [pass. impers.] : successum erat Liv. 9, 31, 13, il y avait eu succès, cf. Liv. 2, 45, 5.
- 1. gaan of binnentreden in (m. dat.; acc.; sub m. acc.) [tumulo terrae begraven worden; tectum; sub umbras];
- 2. naderen, dichterbij komen, oprukken, optrekken (bij, naar, tegen: dat. of acc.; ad; sub of in m. acc.) [moenibus; portis; pugnae ten strijde trekken; muros; aciem; tumulum; ad castra; sub montem]; ➤ classis paulatim successit;
- 3. (poët.; postklass.) (een last, zaak) op zich nemen, aanvaarden (m. dat.) [oneri; operi]; ook metaf.;
- 4. naar boven stijgen, opstijgen (naar: ad; in m. acc.; dat.) [ad superos; in arduum; caelo; metaf. animo];
- 5. volgen, achternazitten; ➤ succedentibus nostris;
- 6. de plaats innemen van, aflossen, opvolgen (m. dat.; in locum [m. gen.]) [defatigatis; patri in regno; in Sequanorum locum];
- 7. overnemen (m. in m. acc.) [in stationem de wacht betrekken; metaf. in paternas opes de machtige positie van zijn vader overnemen];
- 8. (v. plaatsen e.d.) grenzen aan, liggen naast (m. ad); ➤ ad alteram partem succedunt Ubii (Caes.);
- 9. (v. tijd) volgen (abs. of m. dat.); volgen op, spreken na (m. dat.) [orationi]; ➤ aetas aetati succedit; successit aënea proles (Ov.);
- 10. (metaf.) doorgang vinden, (ge)lukken, slagen; ➤ res nulla successerat; voti pars succedit gaat in vervulling; parum succedit quod ago (Ter.); — onpers. succedit het lukt.
入下近。服下。随。繼後。事隨。事順。遇見。— in certamina 入戰塲。— in summum honorem 登至高位。
Suggest a Translation
See an image
- sub+cedo, to go below, come under, enter: tectum, cui succederet: tectis nostris, V.: Rex iussae succedit aquae, O.: tumulo, i. e. to be buried, V.—To go from under, go up, mount, ascend: alto caelo, V.: in arduum, L.: hoc itinere est fons, quo mare succedit longius, Cs.: muros, L.—To follow, follow after, take the place of, relieve, succeed, receive by succession: ut integri defatigatis succederent, Cs.: integri fessis successerunt, L.: succedam ego vicarius tuo muneri: proelio, L.: non solum, quod tibi succederetur, sed, etc.: in stationem, Cs.: in paternas opes, L.: in Pompei locum heres: Aspicit in teretes lignum succedere suras, O.: ad alteram partem, come next, Cs.—To approach, draw near, march on, advance, march up: sub montem, Cs.: ad hostium latebras, L.: temere moenibus, L.: portas, Cs.: murum, L.: ubicumque iniquo successum erat loco, L.—Fig., to come under, submit to: omnes sententiae sub acumen stili succedant necesse est: Succedoque oneri, take up, V.—To follow, follow after, succeed: successit ipse magnis (oratoribus): horum aetati successit Isocrates: Tertia post illas successit aënea proles, O.: orationi, quae, etc., i. e. speak after: male gestis rebus alterius successum est, to another's bad administration, L.—To go on well, be successful, prosper, succeed: quando hoc bene successit, T.: quod res nulla successerat, Cs.: cum neque satis inceptum succederet, L.: voti Phoebus succedere partem Mente dedit, V.: Hac non successit; aliā adgrediemur viā, T.: si ex sententiā successerit: cui (fraudi) quoniam parum succedit, L.: successurumque Minervae Indoluit, O.: nolle successum non patribus, L.: ubicumque iniquo successum erat loco, had been victorious under disadvantages of position, L.
-
…circumiecta multitudine hominum totis moenibus undique in murum lapides iaci coepti sunt murusque defensoribus nudatus est, testudine facta portas succedunt murumque subruunt. Quod tum facile fiebat. Nam cum tanta multitudo lapides ac tela coicerent, in muro consistendi…
Julius Caesar, Gallic War
-
…genus est aetate iam adfectum, sed tamen exercitatione robustum ; quo ex genere iste est Manlius cui nunc Catilina succedit. hi sunt homines ex eis coloniis quas Sulla constituit ; quas ego universas civium esse optimorum et fortissimorum virorum…
Cicero, in Catilinam
-
…quod mons suberat circiter mille passuum ; spatio ;, eo se recipere coeperunt. Capto monte et succedentibus nostris, Boii et Tulingi, qui hominum milibus circiter XV agmen hostium claudebant et novissimis praesidio erant, ex…
Julius Caesar, Gallic War
-
…impedimenta in unum locum contulerunt ; ipsi confertissima acie, reiecto nostro equitatu, phalange facta sub primam nostram aciem successerunt. Caesar primum suo, deinde omnium ex conspectu remotis equis, ut aequato omnium periculo spem fugae tolleret ,…
Julius Caesar, Gallic War
-
…cortice virgae. Semina tum primum longis Cerealia sulcis obruta sunt, pressique iugo gemuere iuvenci. Tertia post illam successit aenea proles, saevior ingeniis et ad horrida promptior arma, non scelerata tamen. De duro est ultima ferro…
Ovid, Metamorphoses
-
…. una dies omnis potuit praecurrere amantis nam tibi non tepidas subdidit illa faces, nec tibi praeteritos passa est succedere fastus, nec sinet abduci te tuus ardor aget. nec mirum, cum sit Iove digna et proxima Ledae…
Propertius, Elegies
-
…dolor forte successerit, at contra gaudere nosmet omittendis doloribus, etiamsi voluptas ea, quae sensum moveat, nulla successerit, eoque intellegi potest quanta voluptas sit non dolere. Sed ut iis bonis erigimur, quae expectamus, sic…
M. Tullius Cicero, de Finibus Bonorum et Malorum
-
…cum ei pauca mancipia vendidisset, Romam se contulit, deinde in Asiam rediit, cum iam frater meus Flacco successisset. ad quem adiit causamque ita detulit, recuperatores vi Flacci coactos et metu falsum invitos iudicavisse. frater meus…
Cicero, pro Flacco
-
…qui te forum Tarsi agere, statuere multa, decernere, iudicare dicerent, cum posses iam suspicari tibi esse successum, quae ne ab iis quidem fieri solerent, qui brevi tempore sibi succedi putarent. Horum ego sermone non…
Cicero, Epistulae ad Familiares
-
…vergit. abest derecto itinere ab Utica paulo amplius passus mille. sed hoc itinere est fons, quo mare succedit longius, lateque is locus restagnat ; quem siqui vitare voluerit, vi milium circuitu in oppidum pervenit. Hoc…
Julius Caesar, Civil War