succussator
succussātor, ōris, m. [succusso],
- a jolter: caballus, a jolting horse, Lucil. ap. Non. 16, 30; cf. succussor.
succussātor, ōris, m. (succusso), der Stößer, v. Pferden, succussator, taeter tardusque caballus, Lucil. 163.
succussātŏr, ōris (succusso), qui secoue, qui a le trot dur : Lucil. Sat. 163.
Succussatura. Vide Subcussator et Trotare.