succursus

succursus [CL succurrere+-us], assistance, help, succour. b military assistance. c (~us Terrae Sanctae). periculo jam sic imminente et compassione multa quasi alas tribuentibus mihi et ad velocem me ~um impellentibus H. Bos. LM 1321A; Philippus ‥ et Stephanus ‥ conspiraverunt adversus regem Francorum Philippum. tres filii regis Anglorum prestiterunt ~um Diceto YH 276; cataractibus subteraneis quibus opem et ~um [gl.: sucur] homines latenter allaturi incedant Neckam Ut. 104; c1315 ne quis mercator ‥ alia bona ‥ ad Scotos ‥ ducat seu mittat ‥ vel eis subcursum aliquem faciat quovismodo RScot 140b; misit ei donaria multa et pulcra, ~um [ME: sucurs] victualium AncrR 153; s1341 ex ~u pecunie Avesb. f. 95b.  b aper etenim Cornubie ~um prestabit et colla eorum sub pedibus suis conculcabit G. Mon. VII 3; nisi infra sequens triduum ab eo ~um haberent, redderent ei burgum illum quem habebant G. Hen. II I 50; barones ‥ militaverunt in Marchia Wallie super Rogerum de Mortuo Mari, et omnia castra sua prosternerunt, et terras suas depredaverunt, et maneria et villas combusserunt; ad cujus ~um dominus Edwardus in manu valida veniens, fere captus fuit Leg. Ant. Lond. 61; s1399 cui primo in sui ~um ‥ archiforestarius ‥ advenit cum ducentis forestariis Ad. Usk 25; nisi ‥ infra iiijor dies civitas ~um haberet cum defencione Strecche Hen. V 174.  c c1266 tam super regni Anglie pacificationem quam terre sancte ~um tractabimus Ep. Ottobon. 102; promittebatur quod in ~um Terre Sancte ‥ pecunia decimalis expenderetur G. S. Alb. I 369; 1315 terre sancte ~us Reg. Heref. 504; 1424 Terre Sancte ~ui, obsessorum relevamini Bekynton I 286.