succussio
succussĭo (subc-), ōnis, f. [succutio],
- a shaking, quaking: succussio est, cum terra quatitur et sursum ac deorsum movetur, Sen. Q. N. 6, 21, 2.
succussio, ōnis, f. (succutio), das Aufrütteln, die Erschütterung, Sen. nat. qu. 6, 21, 2.
succussĭō, ōnis, f. (succutio), secousse [de tremblement de terre] : Sen. Nat. 6, 21, 2.
succussĭo, succussiōnis, f.: scossa (di terremoto) Sen.