suffugium

suffŭgĭum (subf-), ii, n. [suffugio], a place beneath which one flies for shelter from rain, etc., a shelter, covert (not anteAug.).

• I Lit.: quid nisi suffugium nimbos vitantibus essem? Ov. de Nuce, 119: subterranei specus suffugium hiemi, Tac. G. 16: propinqua suffugia, id. A. 4, 47; 3, 74: suffugia adversus perpetuum caeli rigorem, Sen. Ira, 1, 11, 3: suffugium nullum aut imbris aut solis, Plin. Ep. 9, 39, 2: ferarum imbriumque, Tac. G. 46.—
• II Trop., a refuge, remedy: haec deverticula suffugia sunt infirmitatis, Quint. 9, 2, 78: urgentium malorum, Tac. A. 4, 66; 14, 58: pestis, Ap. Met. 7, 19, 18.

suffugium, iī, n. (suffugio), die Zuflucht, I) eig. = der Zufluchtsort, die Zufluchtsstätte, der Schlupfwinkel, propinqua suffugia, Tac. ann. 4, 47: nisi suffugium nimbos vitantibus essem, Ps. Ov. nux 119: id plurimis et adminiculum et suffugium erat, Curt. 8, 7 (14), 7. – mit subj. Genet., suffugia Garamantum, der G. = bei den G., Tac. ann. 3, 74. – m. obj. Genet. (= gegen), nullum in propinquo suffugium aut imbris aut hiemis, Plin. ep. 9, 39, 2: nec aliud infantibus ferarum imbriumque suffugium, Tac. Germ. 46. – mit adversus u. Akk., non suffugia adversus perpetuum caeli rigorem, Sen. de ira 1, 11, 3. – m. Dat., subterranei specus suffugium hiemi, für den W., Tac. Germ. 16 Nipp. (Halm hiemis). – II) übtr., die Zuflucht, segnis mors, obvium suffugium, eine wohlfeile Zuflucht, Tac. ann. 14, 58 Nipp. (Halm sontium suffugium). – m. subj. Genet., anfractus suffugia sunt infirmitatis, Quint. 9, 2, 78. – m. obj. Genet. (gegen), quod unum urgentium malorum suffugium in tempus erat, Tac. ann. 4, 66 extr.: nec ullum pestis extremae suffugium, Apul. met. 7, 19.

suffugium [CL], refuge, shelter, (also transf.) means or way of escape. mihi ‥ unicum superest ~um Domino cum propheta supplicare ‥ Bede Luke 485C; quod ‥ in his ~um quae spes remanebit electis Id. Mark 262D; Eboracum, unicum rebellionum ~um W. Malm. GR III 248; mox nescio ad quod ut dicit provocationis non refugium, sed ~um convolavit H. Bos. Ep. 2. 1423D.

suffŭgĭum, (13) ĭī, n. (suffugio), refuge : Tac. Ann. 4, 47 ; hiemi Tac. G. 16, abri pour lʼhiver ; [av. gén., plus souv.] imbris Plin. Min. Ep. 9, 39, 2, refuge contre la pluie, cf. Tac. G. 46 || [fig.] malorum Tac. Ann. 4, 66, refuge contre les calamités ; mais suffugia Garamantum Tac. Ann. 3, 74, lieux de refuge chez les Garamantes.

suffugium , ii. n.
避雖所。靜寂。

Suggest a Translation
See an image

suffugium ī, n

• 2 FVG-, a refuge, shelter, covert: id plurimis suffugium erat, Cu.: propinqua suffugia, Ta.: specūs hiemi, Ta.: ferarum imbriumque, Ta.