suggredior
suggredior, to approach, attack
sug-grĕdĭor (subg-), gressus, 3, v. dep. n. and a. [gradior], to go or come up to, to approach (Tacitean).
- I Neutr.: caesis qui barbarorum propius suggrediebantur, Tac. A. 15, 11: suggressi propius speculatores, id. ib. 2, 12; so, propius, id. ib. 13, 57; 14, 37.—
- II Act., to attack: quos dux Romanus acie suggressus, Tac. A. 4, 47; Sall. H. Fragm. 4, 68.
suggredior, gressus sum, gredī (sub u. gradior), heranschreiten, heranrücken, anrücken, propius, Tac.: acie, Tac. – mit Acc., stolide castra suggressus, Sall. hist. fr. 4, 67 (68).
suggrĕdĭor (14) (subg-), gressus sum, ī, ¶ 1 intr., sʼavancer à la dérobée : Tac. Ann. 2, 12 ; 13, 57 ; 14, 37 ; 15, 11 ¶ 2 tr., attaquer en montant, donner lʼassaut à : Tac. Ann. 4, 47 ; Sall. H. 4, 67.
suggredior (sub-g-) —, gressus, ī
- sub+gradior, to approach, attack: proprius, Ta.: quos dux Romanus acie suggressus, Ta.