About Report a problem

Menu

supereminenter

supereminenter [CL supereminens pr. ppl. of supereminere+-ter] 1 (standing out) above, at a superior height. 1307 statura ejus procera et decens singulis membris ejus, ut incedendo cum populo facies ejus ~ius ceteris resplenderet J. Lond. Commend. Ed. I 5. 2 to a surpassing degree, supremely, pre-eminently. angelici montes humana conditione et conversatione ~er deserti G. Hoyland Ascet. 277C; 1239 ille quoque ~er justus ‘verebatur omnia opera sua’ Gros. Ep. 71; ~er ‥ vir iste pape et cardinalibus placens Capgr. Hen. 163; omnis perfeccionis racio que in prima [revelacione] ~er in secunda reperitur J. Bury Glad. Sal. 609. 3 (in list of words derived from eminere). eminet componitur supereminet, et inde supereminens, et ~er adverbium Osb. Glouc. Deriv. 191.

Saved

Recent