superemineo
superemineo, to overtop, surmount, rise above, tower over
Frieze-Dennison Vergil
superēmineō, 2, n. and a.: to rise above, tower above, 1.501.
sŭpĕr-ēmĭnĕo, ēre, v. a. and n.,
- to overtop, to appear or be above, to rise above (poet. and in post-Aug. prose).
- α Act.: victor viros supereminet omnes, Verg. A. 6, 857: umero undas, id. ib. 10, 765: fluctus omnes, Ov. Tr. 1, 2, 49: quas omnes aspis supereminens, Amm.22, 15, 27.—
- β Neutr.: ut olivae premantur et jus superemineat, Col. 12, 49, 1; Sen. Q. N. 5, 15, 1: herba paulum supereminens extra aquam, Plin. 26, 8, 33, § 50 (al. semper eminens).
- —Hence, sŭpĕrēmĭnens, entis, P. a., rising above, prominent; comp., Fulg. Cont. Virg. p. 146. —Sup., Aug. Spir. et Lit. 65.
super-ēmineo, ēre, I) intr. oben darüber hervor-, -herragen, Sen. nat. qu. 5, 15, 1. Colum. 12, 49, 1. Veget. mil. 4, 8 extr.: m. Dat., supereminens ceteris elephas, Ambr. de off. 1, 40, 198: übtr., supereminentia verba, Prisc. 18, 139. 142. 144: gaudia quasi in summo pectore supereminentia, Gell. 9, 9, 15; vgl. Muncker Fulg. Verg. contin. p. 153. – II) tr. oben über etwas hervorragen, etw. überragen, omnes, Verg. Aen. 1, 501: omnes viros, ibid. 6, 857: fluctas omnes, Ov. trist. 1, 2, 49: undas umero, Verg. Aen. 10, 765.
sŭpĕrēmĭnĕō, (14) ēre, ¶ 1 tr., sʼélever au- dessus de, surpasser, aliquem, qqn : Virg. En. 6, 857 ; cf.10, 765 ¶ 2 intr., sʼélever au-dessus, à la surface : Col. Rust. 12, 49, 1 ; Sen. Nat. 5, 15, 1 ; supereminentia verba Prisc. Gramm. 18, 139, etc., verbes exprimant la supériorité.
super-ēmineō —, —, ēre,
- to overtop, surmount, rise above, tower over: victor viros supereminet omnīs, V.: fluctūs omnīs, O.