superscribere

superscribere [CL] 1 to write on. b to write title or inscription on. 1363 in papiro, parcamene cum incausto et cera emptis pro jornal’ compoto et aliis necessariis ~bendis et sig’ per tempus compoti v s. xj d. KR Ac 464/6 f. 7d.; 1501 in pergameno empto pro rotulis curie ~bendis hoc anno (Cowick, Yorks) DL MinAc 547/8692 r. 3.  b 1422 Johanni Upton pro superscriptura librorum nuper magistri Johannis Neuton thesaurarii istius ecclesie legatorum librario ij s. Thome Hornar de Petergate pro hornyng et naillyng ~scriptorum librorum Fabr. York 46. 2 to write (esp. title or inscription) over or above; b (earlier in text or document). sunt ‥ tria titulorum genera ‥ aliud quod liminaribus civitatum vel domorum prefigitur ‥ illo vero medio, quod liminibus domorum vel civitatum ~bebatur. civitatis dignitas vel domus aliqua designabatur R. Melun Sent. I 54; 1268 crucem marmoream pulcram et altam ‥ cum causa predicta manifeste ~pta in loco ubi celus predictum extitit perpetratum Cl 15; 1424 in introitu chori sepeliri volo et lapidem cum ymagine mea supersculpi et annum mortis mee, diem et mensem ~bi Reg. Cant. II 289.  b 1449 nos ‥ considerantes predicta omnia et singula ~pta fuisse et esse racioni et bone paci consona Lit. Cant. III 202. 3 to write in addition. ubi ‥ patrum dicta ponimus, ibi eorum nomina in margine ~bimus; sed ad dicta nostra nostrum ~bere nomen idcirco non placuit Ad. Scot TT 691D; perniciose temeritatis merentur redargui, qui humanis actibus, quorum fontale non vident principium, epigramma tam faciliter ~bunt sinistrum R. Bury Phil. 18. 231.