supersellium
sŭpersellĭum, i, n.,
- a shabrack: quod sellam tegebat, Vita Caes. 2, 2, 20.
cum equitant, decentibus sellis utantur, ac frenis ac ~iis
unum viridum [sic ] supersilium Anglice vocatuma grene carpett
sŭpersellium, ĭī, n. (supersella), housse : Vita Cæs. 2, 2, 20.
Sed regressa ab eo ad sellam ipsius appropinquare se permitti rogavit, quæ de Supersellio, qui sella tegebatur, locum debilitate fideliter tangens, statim pristinam sanitatem recepit.Vett. Schedæ apud Mabillonium :
Antemanicias paria 1. Supersellio vellono 1. etc.Constitutiones Synodales Episcopi anonymi ann. 1237. in Conciliis Anglic. tom. 2 :
Et cum equitantVide Bancus.(Monachi) decentibus sellis utantur, ac frænis, ac Superselliis.
Surselle, eadem notione, in Lit. remiss. ann. 1393. ex Reg. 145. Chartoph. reg. ch. 261 :
Icellui Estienne print et embla une vielle Surselle, qui povoit valoir quatre solz Parisis.