supersisto
sŭper-sisto, stĭti, 3, v. a.,
- to place one’s self upon or over, to stand upon or over (post-class.): tribunal ligneum, Ap. Met. 11, 24, 7; sicarium, id. ib. 8, 11, 14; caeremoniali scientiae, Amm.29, 1, 31.
super-sisto, stitī, ere, über od. auf etw. sich stellen, -treten, sicarium, Apul. met. 8, 11 extr.: tribunal, ibid. 11, 24: hanc (machinam), Amm. 29, 1, 31: absol., aquila aurea supersistebat (stand darauf), Iul. Val. 3, 53.
sŭpersistō, stĭtī, ĕre, tr., sʼarrêter au-dessus de [avec lʼacc.] : Apul. M. 8, 11 ; 11, 24 ; Amm. 29, 1, 31.