About
Menu

superstare

superstare [CL] 1 (w. dat.) to stand on. quando recta linea supra rectam lineam steterit duoque anguli utrobique fuerint equales, eorum uterque rectus erit, lineaque linee ~stans ei cui ~stat perpendicularis vocatur Adel. Elem. I def. 10; linea ‥ H g linee d h ~stans duos rectos efficit angulos. sic igitur linee a b assignate de puncto g in ea assignato perpendicularis extracta est, scilicet, H g duobus rectis angulis ~stans Ib. I 11. 2 to continue to stand, survive. [ecclesia] calcatur, teritur, premitur, sed pressa ~stat Neckam DS V 91; 1567 sic ergo vivas, ut quum moriere, superstes. / vita sit in coelis non moritura tibi (Funeral brass) Church Hanborough (Oxon) church, south wall of chancel. 3 to exceed, transcend. o bonitas super omne bonum, dulcedo superstans L. Durh. Dial. IV 303. 4 (pr. ppl. as sb., in quot. phil.) substance (for οὐσίον). tercio modo accipitur substancia pro unione istorum ad invicem, quam Greci vocant usion et Latini ~stans, et solum tale est formaliter in primo genere predicamentali Wycl. Ente Praed. 37.

Saved

Recent