supputo
supputo, to count up, reckon, compute
sup-pŭto (subp-). āvi, ātum, 1, v. a.
- To cut off below, to prune, lop, trim: oleas teneras, Cato R. R. 27: castaneam bimam, Col. 4, 33, 5: semina fruticantia, Plin. 17, 10, 14, § 70.—
- II To count up, reckon, compute (syn. numero); sollicitis supputat articulis, Ov. P. 2, 3, 18 (al. computat): numeros mensurasque, Sen. Ep. 88, 26; Pall. Jan. 12.
supputo, āvī, ātum, āre (sub u. puto), I) beschneiden, Bäume, oleas teneras, Cato r.r. 27 extr.: castaneam bimam, Colum. 4, 33, 5: semina fruticantia, Plin. 17, 70. – II) ausrechnen, zusammenrechnen, berechnen, rechnen, quorum (naturalium) numeros mensurasque geometres persequitur (bestimmt) et supputat, Sen. ep. 88, 26: decies et octo decempedae decies et octies supputatae trecentas viginti quattuor explebunt, Pallad. 2, 12 extr.: quis te, oro, quis te dupondii supputabat? Hieron. adv. Helvid. § 16: m. folg. indir. Fragesatz, et sibi quid sit utile sollicitis supputat articulis, Ov. ex Pont. 2, 3, 17 sq.
supputō, (15) āvī, ātum, āre (sub, puto) tr., ¶ 1 tailler, émonder : Cato Agr. 27 ; Col. Rust. 4, 33, 5 ; Plin. 17, 70 ¶ 2 supputer : Sen. Ep. 88, 26.
supputō (subp-) —, —, āre
- sub+puto, to count up, reckon, compute: sibi quid sit Utile, O.