suppudet
suppudet, to be somewhat ashamed
sup-pŭdet (subp-), ēre,
- v. impers., to be somewhat ashamed (Ciceronian): eorum me suppudebat, Cic. Fam. 9, 1, 2: puto te jam suppudere, id. ib. 15, 16, 1.
suppudet (subpudet), impers., me alcis, ich schäme mich ein wenig od. einigermaßen vor usw., facti suppudet, Lucil. 1171: eorum (librorum) me suppudebat, Cic. ep. 9, 1, 2: puto te iam suppudere, ibid. 15, 16. § 1.
suppŭdet (subp-), ēre, imp., éprouver qq. honte, rougir un peu : Cic. Fam. 9, 1, 2 ; 15, 16, 1.
suppudet (subp-) —, ēre, impers.
- sub+pudet, to be somewhat ashamed: eorum me suppudebat.