About
Menu

surcotium

SURCOTIUM
, Vestis species, Gallicis Scriptoribus Surcot, forte quod Cotis adderetur, vel super indueretur. Catholicum Armoricum : Sourcot, Gall. Robe à femme, superhumerale, item superlectile. Gesta Erminæ cujusdam puellæ Remis ann. 1396. ex Cod. MS. Bibl. S. Victoris Paris. : Il me vint deux femmes qui portoient Seurcos plus longs qu'elles n'estoient environ une aulne, et falloit qu'elles portassent en leurs bras ce qui étoit bas, ou il trainnast à terre, et avoient aussi poingnés en leurs Seurcos pendans aus coudes et leurs tetins troussés en hault. Statuta Conradi Archiepisc. Coloniensis ann. 1260. cap. 5 : Statuimus inhibendo ne aliquis Monachorum Surcotiis, caligis coloratis, calceis nodatis, cingulis irregularibus, aut massubiis sericis utatur. Perperam Surgotum scribitur in Annalibus Colmariensibus ann. 1298 : Fecerat hoc anno ante festum S. Michaëlis Milites, quos omnes vestivit ad minus triplici vestimento, scilicet tunica pretiosa, Surgotum.... nobili vario, suchornam cum vario pretioso. Vide Supertotus.
Surchotus
, Eadem notione. Concil. Trevir. ann. 1227. apud Marten. tom. 7. Ampl. Collect. col. 121 : Præcipimus districte, ut abbates et monachi, abbatissæ et moniales, nec mantella, nec Surchotos portent de cætero.
Syrcotum
, Eodem intellectu, in Constitut. Frederici Reg. Siciliæ c. 96 : Volumus insuper quod liceat eisdem militibus habere ultra prædicta tria guarnimenta, Syrcotum unum sine manicis, cum quo comedant et morentur in domibus, quandiu ibi steterint : sed eo extra domos aliquatenus non utantur sub pœna amissionis ejusdem Syrcoti.
Seurcot et Seurcors. Lit. remiss. ann. 1380. in Reg. 118. Chartoph. reg. ch. 233 : Un surcot lonc de mabre fourré de gros ver, un Seurcot mabre fourré de gros ver, à manches fourrées de leasses. Phil. Mouskes in Carolo M. : A tousjors en ivier si ot A mances un nouviel Surcot, Fourré de vair et de goupis, Pour garder son cors et son pis. Vitæ Patrum MSS. ubi de vestibus mulierum : Lor Seurcors at lor cortes botes, Et font faire les longes cotes, Ou a sept aunes et demie. Cercus, eadem acceptione, in Lit. remiss. ann. 1367. ex Reg. 99. ch. 45 : Le suppliant prinst en l'hostel de Agnes une pele, un viez Cercus, etc.

Saved

Recent