surditas
surditas, deafness
surdĭtas, ātis,f. [surdus],
- deafness (rare but ciass.), Cic. Tusc. 5, 40, 116; Cels. 6, 7, 7 fin.
surditās, ātis, f. (surdus), die Taubheit, Cic. Tusc. 5, 116. Cels. 2, 8. p. 47, 16 D. u. 6, 7. no. 7 extr.
‘adaperire’ propter aures dicit sanandas quas ~as diutina clauserat
cum ‥ suspectam haberet ~atem suam ‥ oravit ut ‥ sanitati restitueretur
in Isaia loquitur rumpens ~atem nostram
hic ‥ sensus [sc. auditus ] ‥ quandoque totus aufertur et tunc ‘~as’ vocatur
dicitur ‥ ‘~as’ quasi superans auditum
surdĭtās, ātis, f. (surdus), surdité : Cic. Tusc. 5, 116.
surditās ātis, f
- surdus, deafness.