surculus
surculus, a tender young twig, branch, shoot, sprout, sprig
- I In gen., Verg. G. 2, 87; Col. 6, 15, 1; Plin. 29, 6, 36, § 113; Cels. 5, 26, 35; 8, 10, 6 al.: surculum defringere, Cic. de Or. 3, 28, 110. —
- II In partic., a scion, graft, a sucker, slip, set of a plant for growth: da mihi ex istā arbore quos seram surculos, Cic. de Or. 2, 69, 278; Varr. R. R. 1, 40, 6; 1, 41, 2; Col. 3, 1, 1; Plin. 17, 10, 13, § 68.—
- B A small tree, Col. 3, 28; 7, 4, 4; 7, 12, 10; 9, 4, 2; Ap. Flor. 2, p. 350, 27: fructus surculorum, Cels. 2, 18.
~us,tuig, ouuaestm
sterilis ~us vernat in palmitem
~us,wæterboh
accipientes ~os maratri unde fuerat compta totius superficies pavimenti
circa collum ‥ quasi cujusdam grossioris feniculi ‥ ~um instar baculi ‥ appenderat
~us, truncus renascens
hic ~us, i.buriun
ab una occidentis radice fragilioris nature tres nobiles ~i
sancta radice processerit ~us optimus sanctitate conspicuus
vivit in surculo trunci nequicia
si circulum [v. l. ~um ] dulcis nature inseruerit ipsi stipiti arboris acerbe
quasi magnae cujusdam vineae ~us plantaretur
~us, plantatio
quarundam arborum ~is [gl.: ] aliarum corticibus [petit entis, de grafe, greffes v. l. codicibus ] intersertis
quoscunque ~os pomiferos prius in horto suo serverat [v. l. severat ], plantaverat, vel inseruerat
arboris illius ~os mendicare
~us aliene arbori insertus nutrimentum in suam transfert naturam
juxta Isaac a cista fellis duo ~i ad stomachum et intestina ‥ ad excitandum appetitum in stomacho vel expulsivam irritandam apud intestina dirigantur
➳ acc. pl. sync. surclos Varro R. 1, 40, 4 || forme surculum, ī, n. , Fort. Carm. 5, 16, 4.
- 1. twijg, tak; splinter;
- 2. stek; entloot.
- sūrus, sprout, a tender young twig, branch, shoot, sprout, sprig, V.: surculum defringere.—A scion, graft, sucker, slip, set: ex arbore surculi.
-
…quod diceret uxorem suam suspendisse se de ficu, amabo te, inquit da mihi ex ista arbore quos seram surculos. In eodem genere est, quod Catulus dixit cuidam oratori malo qui cum in epilogo misericordiam se movisse putaret…
Cicero, de Oratore
-
…, sed ita, non ut iure aut iudicio, vi denique recuperare amissam possessionem, sed ut iure civili surculo defringendo usurpare videantur. Nam illud alterum genus, quod est temporibus, locis, reis definitum, obtinent ,…
Cicero, de Oratore
-
…dolio picato recenti suspendi, exclusa omni aura operculo et gypso. sic et sorva ac pira, inlitis omnium surculis pice. dolia procul ab aqua esse. quidam sic cum palmite ipso condunt, capitibus eius scillae infixis utrimque…
Pliny the Elder, Natural History
-
…graecis altera est. omnis autem recisione atque ustione proficit ; tralatione quoque, ut vites, optime ocissimeque provenit surculis quaternum digitorum longitudine aut ampliore post vergiliarum occasum sata, dein per favonium translata pedalibus intervallis crebroque circ um fossa…
Pliny the Elder, Natural History
-
…genera ; tam benigne naturae gratiam retulimus. aut enim semine proveniunt aut plantis radicis aut propagine aut avolsione aut surculo aut insito aut consecto arboris trunco. nam folia palmarum apud babylonios seri atque ita arborem provenire trogum credidisse demiror…
Pliny the Elder, Natural History
-
…ne obliqua, ne tralucens. vergilius e cacumine inseri vetat, certumque est ab umeris arborum orientem aestivum spectantibus surculos petendos, et e feracibus et e germine novello, nisi vetustae arbori inserantur ; ii enim robustiores esse debent…
Pliny the Elder, Natural History
-
…hoc in i is avibus, quarum digiti non sint accommodati conplectendis transferendisque ovis, miro traditur modo. namque surculo super bina ova inposito ac ferum in ato alvi glutino, subdita cervice medio, aequa utrimque libra deportant alio…
Pliny the Elder, Natural History
-
…omnis fragrat humus caltaque pinguia et molles violas et tenues crocos fundit fonticulis uda fugacibus. illic et gracili balsama surculo desudata fluunt, raraque cinnama spirant, et folium, fonte quod abdito praelambens fluvius portat in exitum. felices…
Prudentius, Cathemerina
-
…per suspicionem quale illud apud Ciceronem querenti, quod uxor sua ex fico sese suspendisset, rogo, des mihi surculum ex illa arbore, ut inseram ; intelligitur enim quod non dicitur. et hercule omnis salse dicendi ratio in…
Quintilian, Institutio Oratoria
-
…pingues unam in faciem nascuntur olivae, orchades et radii et amara pausia baca pomaque et Alcinoi silvae, nec surculus idem Crustumiis Syriisque piris gravibusque volemis. Non eadem arboribus pendet vindemia nostris, quam Methymnaeo carpit de palmite Lesbos…
Vergil, Georgics