syrus
syrus, i, m.,
- a broom, besom, Varr. ap. Non. 46, 10.
2. sȳrus, ī, m. (σύρω), der Besen, Varro sat. Men. 271 (wo Bücheler griech. σύρους).
3 sȳrus, ī, m. (σύρω), balai : Varro Men. 271 ; v. sirus.
Scyra, in Charta apud
MadoxFormul. Anglic. pag. 162. Vide in hac voce.