systalticus
systaltĭcus, a, um, adj., = συσταλτικός,
- drawing together: tropi in rhythmopoeia, Mart. Cap. 9, § 994.
systalticus, a, um (συσταλτικός), zusammenziehend, Mart. Cap. 9. § 994.
systaltĭcus, a, um (συσταλτικός), qui resserre [le rythme] : Capel. 9, 994.
Tropi ut in melopœia et in rhythmopœia tres sunt, quos Systalticos dicimus, apud Mart. Capellam lib. 9. pag. 335.