systole
systolē, ēs, f. (συστολή), gramm. t.t., die Verkürzung einer von Natur langen Silbe (Ggstz. diastole, διαστολή), rein lat. correptio (Ggstz. productio), Charis. 279, 1. Diom. 442, 5. Isid. orig. 1, 34, 4.
hi ‥ repleta et elevata arteria per fluentem spiritum diastolen fieri dicunt; sistolen ‥ cum arterias egressus fuerit
diastolen ‥ irradiatio, sistolen spadulatio facit
est ‥ pulsus secundum diastolen et sistolen id est secundum dilatationem et constrictionem cordis et arteriarum motus
major reperitur dilatatio quam constrictio et velocior diastole quam sistole
[cor ] habet duos motus contrarios, sc. dilatationis et constrictionis, que dicuntur diastole et sistole apud Grecos
sistole ‥ cordis
syllabam naturaliter productam nusquam in metro correptam me legisse memini nisi per figuram ~en
immutatio [dicitur ] sistole quasi commissio
systŏlē, ēs, f. (συστολή), systole, abrègement dʼune syllabe longue par nature : Isid. Orig. 1, 34, 4 ; Char. 279, 1 ; Diom. 442, 5.